Η Μάρα Χωματίδη στο Σαλόνι του BookSitting

H συγγραφέας Μάρα Χωματίδη μίλησε στο BookSitting με αφορμή το βιβλίο της «Φόνος με ενδεχόμενο βλακείας», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάπλαση. 

Συνέντευξη στην Αλεξία Καλογεροπούλου
alexia.kalogeropoulou@gmail.com

 

MARA CHOMATIDI

Ο «Φόνος με ενδεχόμενο βλακείας» είναι το πρώτο σας βιβλίο; 

Ο «Φόνος με ενδεχόμενο βλακείας», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάπλαση, είναι το τρίτο μου βιβλίο.  Όμως θα τολμούσα να το χαρακτηρίσω ως πρώτο, όσον αφορά την ηλικία στην οποία απευθύνομαι, και εννοώ τους ενήλικες. Τον Νοέμβριο του 2017, οι εκδόσεις Διάπλαση έκαναν το βήμα προς την ενήλικη λογοτεχνία ξεκινώντας  μια καινούργια σειρά την «Ελληνική Λογοτεχνία» μαζί με εμένα και αρκετούς αξιόλογους συγγραφείς. Τα δυο προηγούμενα βιβλία μου, «Ο τρομερός Βέιν στον αστερισμό του κύκνου» και «Βέιν ο τρομερός», από τις εκδόσεις Διάπλαση, ανήκουν στην παιδική λογοτεχνία απ΄όπου και ξεκίνησα.

Σκοπίμως επιλέξατε να γράψετε ένα αστυνομικό μυθιστόρημα; 

Μου αρέσει το μυστήριο, η παρατήρηση, η έκπληξη της ανατροπής και η απόδοση δικαιοσύνης.  Όλα αυτά ίσως να λειτούργησαν σε ένα βαθμό υποσυνείδητα έτσι ώστε να φτάσω σκοπίμως να γράψω ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ή πιο σωστά μια αστυνομική φάρσα, όπως θα χαρακτήριζα εγώ τον «Φόνο με ενδεχόμενο βλακείας». Βλέπετε, στην αληθινή ζωή μερικές φορές, ίσως και τις περισσότερες δυστυχώς, η δικαιοσύνη κάνει χρόνια να αποδοθεί κι άλλες φορές χάνεται στη λήθη του χρόνου. Σίγουρα δεν φταίει η ίδια γι αυτό, εκείνη στέκεται όρθια, υπερήφανη, ισορροπώντας τέλεια την ζυγαριά της  με δεμένα μάτια. Ενίοτε όμως όλο και κάποιοι ποντικοί εμφανίζονται  να τρέχουν βρώμικοι πανικόβλητοι και πεινασμένοι εκεί κάτω, γύρω από τα πόδια της,  προσπαθώντας να καταβροχθίσουν το μάρμαρο που την στηρίζει.  Σε ένα βιβλίο όπως το αστυνομικό μυθιστόρημα, αν το μάρμαρο θα καταστραφεί ή όχι, εσύ το ελέγχεις, αν οι ποντικοί θα πιαστούν πάλι εσύ το ελέγχεις διότι η υποκειμενική άποψη του συγγραφέα υπάρχει.

«Δεν υπάρχει καλύτερη έμπνευση από την ίδια μας τη ζωή.  Σε μια στιγμή μπορούν να αλλάξουν όλα, είτε προς το κακό είτε προς το καλύτερο.»

Πώς εμπνευστήκατε την ανατρεπτική, ομολογουμένως, ιστορία που αφηγείστε;

Από την ίδια τη ζωή! Δεν υπάρχει καλύτερη έμπνευση από την ίδια μας τη ζωή.  Σε μια στιγμή μπορούν να αλλάξουν όλα, είτε προς το κακό είτε προς το καλύτερο. Δημιουργώ με τη φαντασία, ζω με τη ζωή. Η έμπνευση έρχεται από παντού, ιδίως όταν παρατηρείς. Εγώ παρατηρώ τα πάντα, ανέκαθεν από μικρή, ειδικά τους ανθρώπους.  Βοηθάει φυσικά και η εποχή, ζούμε στην εποχή του χάους, και το εννοώ, παγκοσμίως. Από την ώρα που θα ανοίξω την πόρτα του σπιτιού μου και θα βγω έξω εμπνέομαι. Από ένα φιλικό τραπέζι, από ένα επαγγελματικό δείπνο, από μια οικογενειακή συγκέντρωση, από ένα πάρτυ, μια πολιτική αντιπαράθεση, από τον περιπτερά, τον περιπατητή, τα ΜΜΕ, από έναν μανιασμένο οδηγό που με βρίζει διότι βρέθηκα «ξαφνικά» απέναντί του στον μονόδρομο που εν αγνοία του είχε μπει. Όλα με ενέπνευσαν για να γράψω τον «Φόνο με ενδεχόμενο βλακείας», από τον ίδιο μου τον εαυτό μέχρι την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τη δουλειά μου… Έχετε αναρωτηθεί πόσες φορές θα θέλατε να «σκοτώσετε» κάποιον που σας έβρισε, σας αδίκησε, πείραξε το παιδί σας, σας φέρθηκε ανέντιμα; Φανταστείτε τώρα τι θα γινόταν αν οι προθέσεις σκότωναν!

Η ιστορία σας εμπεριέχει πολλά χιουμοριστικά στοιχεία. Ποια είναι η θέση του χιούμορ στη ζωή σας;

Τα τελευταία ειδικά χρόνια το χιούμορ έχει σώσει την ποιότητα της ζωής μου. Χιούμορ δεν εννοώ τα αστεία και τις φάρσες που προσβάλλουν ούτε την κενή αθυροστομία φυσικά. Για μένα το χιούμορ αποδεικνύει τον βαθμό αντίληψης που έχει κάποιος  απέναντι στην ευθύνη της ίδιας του της ζωής. Το οξύ αριστοφανικό χιούμορ, η καυστική κριτική, κοινωνική και πολιτική με κάνει να γελάω αλλά και να σκέφτομαι παράλληλα τον λόγο που γελάω. Γι’ αυτό και δεν γελάω με εύκολα αστεία, αρνούμαι να γελάσω με κουτσομπολίστικη διάθεση, βαριέμαι.

«Για μένα το χιούμορ αποδεικνύει τον βαθμό αντίληψης που έχει κάποιος  απέναντι στην ευθύνη της ίδιας του της ζωής.»

Τα τελευταία χρόνια, η αστυνομική λογοτεχνία γνωρίζει παγκοσμίως μια πρωτοφανή άνθιση. Ακόμα και συγγραφείς που έγιναν γνωστοί μέσα από έργα άλλου λογοτεχνικού είδους δοκίμασαν τον εαυτό τους και σε ένα -τουλάχιστον- αστυνομικό μυθιστόρημα. Πού το αποδίδετε αυτό;

Νομίζω στην πλοκή, διότι το αστυνομικό μυθιστόρημα έχει να κάνει με τους χαρακτήρες των ανθρώπων σε βάθος. Βουτάει στα σκοτεινά σημεία μας, στις πιο κρυμμένες γωνιές μας και βγάζει στην επιφάνεια ένστικτα άγρια και δολοφονικά, κάτι που δεν είναι αναγκαίο να υπάρχει σε αυτόν τον βαθμό σε άλλου είδους μυθιστορήματα. Επίσης μην ξεχνάτε ότι το αστυνομικό μυθιστόρημα είναι ένα κυνήγι ενοχής και αθωότητας, απόδειξης και πρόθεσης, κινήτρου και ψυχολογίας, όλα μπαίνουν στο στόχαστρο ενός τεράστιου μεγεθυντικού φακού. Το καλό με το κακό συγκρούονται συνεχώς, το μυστήριο ασκεί γοητεία, οι ανατροπές δημιουργούν δράση, έκπληξη και προκαλούν τον αναγνώστη να γίνει μέρος της ιστορίας, να ταυτιστεί με τους ήρωες, να «παίξει» με την αντίληψή του, να αναμετρηθεί με τον ίδιο τον συγγραφέα τις περισσότερες φορές. Η πρόκληση του μυαλού ίσως είναι το μαγικό συστατικό που κάνει την αστυνομική λογοτεχνία τόσο ξεχωριστή. Η Άγκαθα Κρίστι, η Πατρίτσια Χάισμιθ, σίγουρα ήταν πανέξυπνες γυναίκες, δεν νομίζετε;

Φονος με ενδεχόμενο βλακείαςΤο βιβλίο σας έχει έντονα θεατρικά στοιχεία. Κατά τη γνώμη μου, θα γινόταν μια εξαιρετική θεατρική παράσταση με χιούμορ και ανατροπές. Έχετε σκεφτεί αυτό το ενδεχόμενο;

Φυσικά και το έχω σκεφτεί, θα ήταν αισχρό ψέμα αν σας έλεγα το αντίθετο. Θα ήθελα να δω τους ήρωές μου να ζωντανεύουν στο σανίδι. Θα ήθελα να ακούσω την αναπνοή τους, την εκκωφαντική ένοχη σιωπή τους, να γελάσω κάποιες στιγμές με τις ακραίες αντιδράσεις τους, να τους δω να κινούνται μπροστά μου, να συζητάνε και να αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει ο τέλειος φόνος διότι πάντα κάπου παραμονεύει η βλακεία σαν Θεία τιμωρία. Ο «Φόνος με ενδεχόμενο βλακείας», όπως πολύ σωστά διακρίνατε, έχει έντονα θεατρικά στοιχεία διότι πρωτογράφτηκε ως θεατρικό. Συζητώντας μια ημέρα με τον εκδότη μου, τον Κυριάκο Καραΐσκο, του ανέφερα τον τίτλο, γέλασε, του άρεσε, του το έστειλα, το διάβασε και μετά μου ζήτησε να το γράψω ως βιβλίο.

«Η πρόκληση του μυαλού ίσως είναι το μαγικό συστατικό που κάνει την αστυνομική λογοτεχνία τόσο ξεχωριστή.»

Ετοιμάζετε κάποιο νέο έργο; Αν ναι, θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια γι΄αυτό;

Χωρίς γραφή δεν ζω, δεν αναπνέω. Ετοιμάζω νέο έργο, είμαι στο στάδιο της μελέτης και της έρευνας αυτή την περίοδο, στην πιο χαρούμενη δημιουργική μου κατάσταση. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα  να σας μεταφέρω σωστά το χάος που επικρατεί στο μυαλό μου, οπότε θα ζητήσω την επιείκειά σας και να μην με παρεξηγήσετε αν αρνηθώ να πω κάτι παραπάνω. Το σίγουρο είναι ότι θα έχουμε πολλά να πούμε όταν οι λέξεις μπουν στη σωστή σειρά και οι ήρωες τις διανθίσουν με την προσωπικότητά τους.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s