11 ποιήματα και 4 έργα ζωγραφικής για τον Έρωτα

Το BookSitting, με αφορμή τη γιορτή των ερωτευμένων, επέλεξε έντεκα ποιήματα και τέσσερα ζωγραφικά έργα με θέμα τον Έρωτα.

klimt
Gustav Klimt | Λεπτομέρεια από το «Φιλί»

Για νάρθουν | Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Ένα κερί αρκεί.                Το φως του το αμυδρό
αρμόζει πιο καλά,                θάναι πιο συμπαθές
σαν έρθουν της Aγάπης,                σαν έρθουν η Σκιές.

Ένα κερί αρκεί.                Η κάμαρη απόψι
να μη έχει φως πολύ.                Μέσα στην ρέμβην όλως
και την υποβολή,                και με το λίγο φως —
μέσα στην ρέμβην έτσι                θα οραματισθώ
για νάρθουν της Aγάπης,                για νάρθουν η Σκιές.

(Από τη συλλογή «Ποιήματα 1897-1933», εκδ. Ίκαρος 1984)

Το χάρτινο φιλί | Χλόη Κουτσουμπέλη 

Με χάρτινα χείλη φιλάει ο ποιητής,
με χάρτινα δάχτυλα αγγίζει.
Όταν όμως ερωτεύεται,
πηχτή και κόκκινη η καρδιά του
κυλιέται ζωντανή στο χιόνι.

(Από τη συλλογή «Η λίμνη, ο κήπος και η απώλεια», εκδ. Νέα Πορεία, 2006)

Έρωτας | Τάσος Λειβαδίτης 

Όλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ’ τον εαυτό τους,
δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα, γδαρθήκανε
σαν δυό ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή, αλλόφρονες, ματωμένοι βγάλανε μια κραυγή
σαν ναυαγοί, που λίγο πριν ξεψυχήσουν, θαρρούν πως βλέπουν φώτα, κάπου μακριά.

Κι όταν ξημέρωσε, τα σώματά τους σαν δυό μεγάλα ψαροκόκαλα
ξεβρασμένα στην όχθη ενός καινούργιου μάταιου πρωινού.

(Από το βιβλίο «Υάκινθοι, βιολέτες και ηλιοτρόπια», επιλογή ποιημάτων από τον Γιάννη Κοντό, εκδ. Κέδρος, 2008)

Αγάπη | Κώστας Καρυωτάκης

Κι ἤμουν στὸ σκοτάδι. Κι ἤμουν τὸ σκοτάδι.
Καὶ μὲ εἶδε μία ἀχτίδα

Δροσούλα τὸ ἱλαρὸ τὸ πρόσωπό της
κι ἐγὼ ἤμουν τὸ κατάξερο ἀσφοδίλι.
Πῶς μ᾿ ἔσεισε τὸ ξύπνημα μιᾶς νιότης,
πῶς ἐγελάσαν τὰ πικρά μου χείλη!

Σάμπως τὰ μάτια της νὰ μοῦ εἶπαν ὅτι
δὲν εἶμαι πλέον ὁ ναυαγὸς κι ὁ μόνος,
κι ἐλύγισα σὰν ἀπὸ τρυφερότη,
ἐγὼ ποὺ μ᾿ εἶχε πέτρα κάνει ὁ πόνος.

(Από τη συλλογή «Ο Πόνος του Ανθρώπου και των Πραμάτων», 1919)

Konstantin Somov – 1920 -Εραστές
Konstantin Somov | Εραστές

Έρωτας τάχα | Μυρτιώτισσα

Έρωτας τάχα νάν’ αυτό
που έτσι με κάνει να ποθώ
τη συντροφιά σου,
που σαν βραδιάζει, τριγυρνώ
τα φωτισμένα για να ιδω
παράθυρά σου;

Έρωτας νάν’ η σιωπή
που όταν σε βλέπω, μου το κλεί
σφιχτά το στόμα,
που κι όταν μείνω μοναχή,
στέκω βουβή κ’ εκστατική
ώρες ακόμα;

Έρωτας νάναι ή συμφορά,
με κάποιου αγγέλου τα φτερά
που έχει φορέσει,
κ’ έρχετ’ ακόμη μια φορά
με τέτια δώρα τρυφερά
να με πλανέσει;

Μα ό,τι και νάναι, το ποθώ,
και καλώς νάρθει το κακό
που είν’ από σένα·
θα γίνει υπέρτατο αγαθό,
στα πόδια σου αν θα σωριαστώ
τ’ αγαπημένα…

(Από την Ανθολογία ποιημάτων 1708-1959, επιλογή – ανθολόγηση Η. Ν. Αποστολίδης, 8η έκδοση, εκδ. Εστία, 1963)

Ο έρωτας | Γεώργιος Σουρής

Ἀπὸ τὰ μάτια, λένε καμπόσοι,
πιάνετ’ ὁ ἔρως. Εγὼ θαρρῶ,
πὼς σὰν δὲν ἔχεις στὴν τσέπη γρόσι,
δὲν τὸν τσακώνεις τὸν πονηρό.

Ὁ ἔρως, εἶπαν καὶ λένε ἄλλοι,
πὼς τριγυρίζει παντοῦ στραβός,
δὲν τὸν ξιππάζουν νιάτα καὶ κάλλη,
καὶ σ’ ὅλα τ’ ἄλλα εἶναι βουβός.

Ἐγὼ πιστεύω πὼς τοῦτος ἔχει
τέσσερα μάτια γλαρὰ γλαρά,
κ’ ἐκεῖ κτυπάει, ἐκεῖθε τρέχει,
ὅπου ξανοίγει λάμψη παρᾶ.

Τὸ τρελοπαίδι τῆς Ἀφροδίτης
ἐξεβουβάθη μὲ τὸν καιρό,
κ’ εἶναι στίς προῖκες πρῶτος μεσίτης!
Λέγω ἀλήθεια, νὰ σᾶς χαρῶ.

(Από την Ανθολογία ποιημάτων 1708-1959, επιλογή – ανθολόγηση Η. Ν. Αποστολίδης, 8η έκδοση, εκδ. Εστία, 1963)

MARC CHAGALL_DREAM OF THE LOVERS
Marc Chagall | Dream of the Lovers

5 το πρωί | Αναστασία Πελεκάνου

Τώρα που εσείς κοιμάστε,
εγώ βλέπω όνειρα
ξύπνια.
Κι ένα περίεργο αίσθημα
νιώθω πως
τα βλέπουμε συγχρόνως.
Μαύρη θάλασσα
που μια πανσέληνος
την κάνει διάφανη.
Έναν μαύρο ουρανό
γεμάτο αστέρια
να φωτίζει τον ορίζοντα
κι έναν έρωτα
να ζωγραφίζει
την παραπάνω εικόνα
κοιτώντας με
στα μάτια.

(Φεβρουάριος 2020)

Θέλω τόσα να σου πω | Ηλίας Κεφάλας

Θέλω τόσα να σου πω καλή μου
Και ξαφνικά μου λείπουν οι λέξεις
Που πήγαν τόσες λέξεις
Που φυγαδεύτηκαν αόρατες
Σε ποια φύλλα ποια ηφαίστεια και ποιες βροχές
Σε ποιους μίσχους σκοτεινιάς ή φευγαλέα σμήνη
Και να τώρα τόσες ιδέες – τόσα συστήματα ιδεών
Τόσα άγχη ομορφιάς – τόσα νοήματα
Απλά σύνθετα περίπλοκα
Πλην όμως εύληπτα στο καθαρό μυαλό
Κι εγώ δεν έχω πλέον αυτά τ ΄ αγκίστρια του λόγου
Να σου τα παραθέσω
Να σου τ΄ αφιερώσω
Και πνίγομαι μέσα
Στη φασματική αυτή αναπηρία
Δέξου με
Ω δέξου με εσύ μακρόθυμη
Γιατί είμαι τόσο εύγλωττος μες στη σιωπή
Γιατί είμαι τόσο ήσυχος μέσα στην ταραχή μου

(Από τη συλλογή «Λεζάντες για τ’ αόρατα», εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2016)

Ειρήνη Ηλιοπούλου_Εγκώμιο στο σαρκικό έρωτα
Ειρήνη Ηλιοπούλου | Εγκώμιο στον σαρκικό έρωτα

Σουίτα εραστών | Ελένη Αλεξίου

Βρισκόμασταν σε γάμους και βαφτίσια.
Ποτέ σε κηδείες και μνημόσυνα.
Παριστάναμε τους καλεσμένους.
Δειπνούσαμε, χορεύαμε.
Παράφορα εγκρατείς.
Επονείδιστα ευπρεπείς.

Το βράδυ στο δωμάτιο
Στο καρτελάκι γράφαμε:

«Σουίτα εραστών
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΣΤΕ»

(Από τη συλλογή «Ποιήματα που γράψαμε μαζί», εκδ. Μελάνι, 2015)

Χώμα | Σπύρος Κιοσσές

εν τέλει
ειρηνικά
σου παραδίνομαι
εύφορο σώμα
να σκάψεις
να σκαλίσεις
να ποτίσεις
ρίζες ν’ απλώσεις
κλαδιά να τινάξεις
άνθη να βγάλεις
καρπούς να δέσεις

χους ειμί
εις εμέ απελεύσει

για σένα
αγάπης γη γόνιμη γίνομαι

(Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό περιοδικό Φρέαρ)

Εραστές | Αλεξία Καλογεροπούλου

Και κάπως έτσι λύνονται οι σιωπές
και μένουν άναυδοι να κοιτούν οι εραστές,
αυτοί που κάποτε δεν χόρταιναν
τη σάρκα ο ένας του άλλου,
που λόγια ξόδευαν στίχους να στήσουν
να πουν με τρόπους νέους «σ΄αγαπώ».

(Από τη συλλογή «Λέξεις στην άμμο», εκδ. 24γράμματα, 2019)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s