Ναζίμ Χικμέτ | Κυριακή

Σήμερα είναι Κυριακή.
Για πρώτη φορά
με άφησαν σήμερα και βγήκα στη λιακάδα.
Δε μου ’τυχε ποτέ σε όλη τη ζωή μου
να μείνω έτσι ακίνητος
κοιτάζοντας ψηλά τον ουρανό
και να απορώ που είναι τόσο μακριά μου
τόσο μα τόσο γαλάζιος
τόσο μα τόσο απέραντος.
Έκατσα κατάχαμα
γεμάτος σεβασμό
κι ακούμπησα την πλάτη μου στον ασβεστωμένο τοίχο.
Και τούτη τη στιγμή δε μπαίνει ζήτημα
να ριχτώ στα κύματα
μήτε με νοιάζουν οι αγώνες
μήτε που σκέφτομαι καθόλου τη λευτεριά
και τη γυναίκα.
Η γη, ο ήλιος
κι εγώ μέσα στον ήλιο
είμαι ευτυχισμένος.


(Μετάφραση: Aρης Αλεξάνδρου)

(Από την Ανθολογία της Μαρίας Λαϊνά «Ξένη ποίηση του 20ου αιώνα», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2007)



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s