Θάνος Γιαννούδης | Η μοναχή που λεγόταν Λουτσία


«Vamos más lejos en la noche, vamos» – D. Agustini

α) μας συστήνεται

Τη Χάρη σου περίμενα στα σκότη, Αγνέ Πατέρα,
κι ήβρα δαιμόνια αντί γι’ αυτή κι ασίγαστα σκυλιά
κι είναι στιγμές που φθείρεσαι και σπας και κάνεις πέρα,
μα εγώ –των Ουρανών παιδί- δεν έβγαζα μιλιά:
με τ’ όνομά Σου πλοηγό πλανιόμουν στο σκοτάδι
κι είδα στη Γη βασίλεια να ορθώνονται ενός Άδη.

Κι ήμουν φωνή που Δεύτερη ποθούσε Παρουσία
κι ήμουν η ελπίδα του ερχομού στη γη των ζωντανών.
Λησμόνησα πως κάποτε με λέγανε Λουτσία,
σαν σχήμα πήρα μοναχής –ο Ιερός Κανών
χρωμάτιζε τις μέρες μου βαθιά στο μοναστήρι
ώσπου να φύγουν οι καιροί π’ ονομαστήκαν στείροι.

Κι έστεκ’ απόλυτα σεμνή! Τις νύχτες προσπερνούσα
φωνές του έρωτα σκληρές που ζουν στα σκοτεινά.
Το είδωλό σου τ’ Άγιο, Κριτή μας, ήταν Μούσα,
οι διδαχές σου Έλεος, τα λόγια σου βουνά:
Κιλιμαντζάρο, Καύκασος, Μον Μπλαν και Κ-2
κι όσο ψηλά κι αν ανεβώ, τόσο μες στ’ άστρα δύω…

β) θρηνεί για το Φως

Τα χρόνια πόνος για το Φως μες στ’ άδειο Κοσμοδρόμιο
σαν φύγαν πύραυλοι ψηλά να σπάσουν, να χαθούν,
τα χρόνια βήμα σκεφτικό σε φέρσιμο παρόμοιο
κι όσα περάσαν και μπροστά τα χρόνια που θα ‘ρθούν,
μιας μάνας χέρι που παιδί ποτέ του δεν εκράτη
-πώς ήρθε και πώς χάθηκε η αυγή στο μονοπάτι!

Τα χρόνια τύμβος Στρατηγού μ’ ασύλητο χρυσάφι,
αιώνες Φώτων άσπιλοι, η πύλη τ’ Ουρανού.
Τα χρόνια νιότη μαγική που –αλί μας!- πήγε στράφι
σαν σε πελάγη ονειρικά βυθίσαμε το νου
και γύρω λίβας στο Κεμπέκ, χιονιάς στην Υεμένη:
είν’ οι αιώνες ποίησης που πήγανε χαμένοι!

Το Φως μας χρόνια λείπει πια –μα ζούμε σα να είναι
παρόν πάνω απ’ τα λόγια μας και τ’ Άγια μας γραφτά.
μα, αν δεις έξω απ’ της σύμβασης το μαύρο θεαθήναι,
όσα περάσαν κι όλ’ αυτά που μέλλονται κλεφτά,
γυρνά μια σκέψη στο βαθύ του νου σου το καμίνι,
πως τούτη δω η σκοτεινιά μάς ήρθε για να μείνει…

Σκουραίνει ο κόσμος μας, λοιπόν, και πια δεν έχει τέρμα,
μόνο έν’ απέραντο μπροστά να δεις και να ντραπείς
κι αυτή τη φλόγα που μου καίει φωνή, ψυχή και δέρμα
την προσπερνάτε, δέσμιοι των όρκων σιωπής,
-Ω, δούλοι τ’ άσωτου καιρού που σάπιος παραμένει,
εμείς κλεισμένες στο κελί, εσείς φυλακισμένοι!

Και προχωράμε πιο βαθιά στη νύχτα, προχωράμε,
εκεί που πια δεν έχει οδό, δεν έχει επιστροφή.
Ο ήλιος δεν με πρόφτασε κι η μέρα δεν χωρά με,
ο κόσμος μου γεννήθηκε για την καταστροφή,
λαγνεία για τα σώματα, για φως πλεονεξία
κι η κάθε μέρα πιο κοντά προς την ανυπαρξία.

γ) προσεύχεται για το Θεό

Για Σε προσεύχομαι, Θεέ, ανθρώπινή μας πλάνη,
ανύπαρκτο δημιούργημα της λίγης μας ψυχής
κι είναι μεγάλος ο καιρός κι η ζήση μου δεν φτάνει
για να προλάβω μέσα μου ν’ ανοίξω να κρυφτείς
και –βλέποντας για μια στιγμή τι έρχεται πιο πίσω-
με φόρα και χαμόγελο πως ζεις να παραστήσω!

Τις πύλες άρατε, λοιπόν! Το μέλλον πήρε θέση,
των εποχών το βάδισμα με βρίσκει πλοηγό
κι ό,τι απ’ το βάθρο προς τη γη μεσάνυχτα είχε πέσει
-κι ας μην υπάρχει- με χαρά θα τ’ αναστήσω εγώ!
Θεέ, στην άδεια μου αγκαλιά κούρνιασε, περισώσου:
θα ζω ως το τέλος των καιρών μιλώντας για το Φως σου!

Παντού γεμάτος Ουρανός! Κι εγώ μικρή πιστή του,
κουκκίδα μόνη στ’ άπειρο, φωνή που συγκινεί!
Πόνε, που γέμισες γενιές με κλάματ’, αναστήσου,
να βγω –σημάδι των καιρών!- σα νέα Μαγδαληνή
να τραγουδήσω ολότελα γυμνή μες στα θηρία
πως πέρα απ’ την καταστροφή γεννιέται η Ιστορία!

Τις πύλες άρατε! Μαζί κι εγώ, η ουρανοτρόφος
που διάβηκε τις κορυφές κι είν’ τ’ άστρα συντροφιά!
Το να κοιτάς τ’ Απέραντα, παιδί κι εσύ απ’ τ’ αστρόφως,
σκορπίζει λάμψη ολόλαμπρη στην πιο πικρή νυχτιά!
Κι ας μην προλάβω να το δω να ξημερώνει πάλι
-μ’ αρκεί που φεύγω ξέροντας ο ήλιος πως εστάλη…


Ο Θάνος Γιαννούδης είναι φιλόλογος και ποιητής.


Φωτογραφία: Kurt Schmidt

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s