Thomas Kinsella | «Καθρέφτης το Φεβρουάριο» σε μετάφραση του Τάκη Π. Πιερράκου

Καθρέφτης το Φεβρουάριο

Η μέρα χαράζει με άρωμα μούχλας και βροχής,
οργωμένου εδάφους, σκοταδιασμένων δέντρων,
ψυχρού αέρα κρεβατοκάμαρας.
Kάτω από το θαμπό φως της λάμπας,
μισοντυμένος- το κεφάλι μου κολλημένο
σε μια ψυχαναγκαστική φαντασίωση-
σκουπίζω το ξυρισμένο μου σαγόνι, παύω και κοιτώ,
καρφωμένος από ένα σκοτεινό εξαντλημένο μάτι,
ένα στεγνό πεσμένο στόμα.

Φαίνεται πάλι ότι ήλθε ο καιρός να μάθω,
που, προσώρας, επανακάμπτω.
Σ’ αυτόν τον ακάματο, ετοιμόρροπο
τόπο της ωρίμασης,
Τώρα διάβασα ξεκάθαρα,
στον καθρέφτη της ψυχής μου,
ότι ατένισα την ύστερή μου νεότητα
και κάτι περισσότερο ̇
γιατί συμβαίνει να μην έχουν ολοκληρωθεί,
όσοι φτάνουν τα έτη του Χριστού.

Κάτω από το παράθυρό μου
τα μισοξύπνια δέντρα,
καλοκλαδεμένα για την καρποφορία,
στέκουν παραμορφωμένα
υποφέροντας τις βάναυσες αναγκαιότητες
Και πώς η σάρκα να μην τρέμει
ό,τι χρόνο με το χρόνο
ακρωτηριάζεται περισσότερο;
Δυσαρεστημένος λοιπόν
Τυλίγω την πετσέτα μου με όση αξιοπρέπεια διαθέτω,
λογίζοντας τον εαυτό μου
όχι νέο, ούτε ανανεώσιμο, αλλά άνδρα.

(Μετάφραση: Τάκης Π. Πιερράκος)

Mirror in February

The day dawns with scent of must and rain,
Of opened soil, dark trees, dry bedroom air.
Under the fading lamp, half dressed – my brain
Idling on some compulsive fantasy-
I towel my shaven jaw and stop, and stare,
Riveted by a dark exhausted eye,
A dry downturning mouth.

It seems again that it is time to learn,
To which, for the time being, I return.
In this untiring, crumbling place of growth
Now plainly in the mirror of my soul
I read that I have looked my last on youth
And little more; for they are not made whole
That reachthe age of Christ.

Below my window the awakening trees,
Hacked clean for better bearing, stand defaced
Suffering their brute necessities,
And how should the flesh not quail that span for span
Is mutilated more? In slow distaste
I fold my towel with what grace I can,
Not young and not renewable, but man.



Ο Thomas Kinsella είναι διακεκριμένος Ιρλανδός ποιητής, συγγραφέας, καθηγητής και εκδότης. Γεννήθηκε στο Δουβλίνο το έτος 1928 και σπούδασε στο University College. Ύστερα από μια επιτυχημένη σταδιοδρομία στην Ιρλανδική Δημόσια Διοίκηση, το 1965 άρχισε να διδάσκει σε Αμερικaνικά Πανεπιστήμια. Το έτος 1970 έγινε Καθηγητής της Αγγλικής Γλώσσας στο Τemple University της Φιλαδέλφειας. Έκανε την εμφάνισή του στα Γράμματα με την ποιητική συλλογή «Starlit Eye», που δημοσίευσε το έτος 1952. Στη συνέχεια εξέδωσε το ποιητικό έργο «Poems» (1956), με το οποίο άρχισε να γίνεται γνωστός. Άλλες ποιητικές συλλογές: «Αnother September» (1958), «Νight-walker» (1967), «Νοtes from the Land of Dead» (1972), «Songs of the Night and other Poems», (1978), «Collected Poems: 1956-1973» (1980), «One Fond Embrace» (1981), «Βlood and Family» (1988), «Poems from the City Centre» (1990),«Μadonna and other Poems» (1990). Πιστώνεται με την εισαγωγή του Μοντερνισμού στη σύγχρονη Ιρλανδική Ποίηση. Έχει μεταφράσει το Αρχαίο Ιρλανδικό Έπος «An Tain» (1968). Η εργασία του ως εκδότη περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη δημοσίευση του ποιητικού βιβλίου «The New Oxford Book of Irish Verse» (1986), και η ενασχόλησή του με τον πεζό λόγο έχει αποδώσει την εργασία «Dual Tradition» (1995), η οποία εστιάζει στην Ιρλανδική ποίηση και πολιτική.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s