Εύα Ουσταμανωλάκη | Τα κλειστά μάτια της σιωπής

Η σιωπή στρατιώτης της πρώτης γραμμής,
που με θεόρατα άλματα διαπερνάει με τα αγκάθια της στα πέλματα τους καταρράκτες.

Με αλυσίδες στον καρπό αιώνια στοιχειωμένες, χωρίς να μπορούν να απελευθερώσουν από το κουτί τη μαγική φωνή,
μα κι αν τη βρουν ποιος θα ταρακουνηθεί από τις κραυγές της;

Οι αλυσίδες ακουμπούν το κουλουριασμένο χορτάρι για την αρπαγή τους από τα πέντε δάχτυλα αγωνιστών, που προκαλούν ξεριζωμό για το άνοιγμα των ματιών.

Ακολουθώ τη ροή πολύχρωμου φτερού, ταξιδεύοντας με πολλές άγκυρες και με κυριευμένα δάκρυα που στριφογυρνούν με χρόνο ρυθμικό, αποκομίζοντας τις φωνές των αγωνιστών.

Τρεμάμενα χέρια διστάζουν να αντισταθούν στα γιγάντια τείχη,
αγκαλιάζοντας την ελπίδα με στοργή,
μα η ελπίδα ήταν πιο δυνατή.

Κατέκτησε την ψυχή του φόβου,
διαπερνώντας φυλακισμένους που αγνάντευαν την αυγή.
Ο φόβος θα νικηθεί.


Φωτογραφία: Flora Westbrook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s