T.S. Eliot | Πρωί στο Παράθυρο

Πιάτα πρωινού που κροταλίζουν σε κουζίνες υπογείων,
Κι ανά τις ποδοπατημένες παρυφές του δρόμου
Γνωρίζω τις υγρές ψυχές από υπηρέτριες
Βλασταίνοντας τα φυλλοκάρδια τους στις γύρω θύρες.

Κύματα καστανά της καταχνιάς σκαμπανεβάζουν πάνω μου
Μορφές στροβιλισμένες από τον βυθό του δρόμου
Κι αρπάζουν από μια περαστική με λασπερό ποδόγυρο
Ένα χαμόγελο άσκοπο, αιώρα στον αέρα
Κι αφανίζεται στο υψόμετρο των υπερώων.

(Από το βιβλίο «Τ.Σ. Έλιοτ, Άπαντα τα ποιήματα», μετάφραση – εισαγωγή: Αριστοτέλης Νικολαΐδης, εκδόσεις Κέδρος, 1983)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s