Κάθε μέρα είναι μέρα της γυναίκας | Performance της Ιωάννας Λιούτσια στη XIII Florence Biennale

Σόλο περφόρμανς της Ιωάννας Λιούτσια, στο πλαίσιο της XIII Florence Biennale, με τίτλο “Eternal Feminine / Eternal Change: Concepts of Femininity in Contemporary Art and Design”.

Στο πλαίσιο της XIII Florence Biennale με γενικό τίτλο “Eternal Feminine / Eternal Change: Concepts of Femininity in Contemporary Art and Design” παρουσιάζεται το Σαββατοκύριακο 23 & 24 Οκτωβρίου, η σόλο περφόρμανς «Κάθε μέρα είναι μέρα της γυναίκας», σε σύλληψη κι επιτέλεση της Ιωάννας Λιούτσια. Η περφόρμανς παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο 6o Open Nights Festival 2021, στη Λάρισα.

Λίγα λόγια για την περφόρμανς

Η περφόρμανς «Κάθε μέρα είναι μέρα της γυναίκας» είναι ένα έργο που σχεδιάστηκε πάνω στα θέματα της γυναικείας ταυτότητας σήμερα και που προσπαθεί να ανιχνεύσει τις διαφορετικές προσεγγίσεις και τις αντιμαχόμενες ιδέες και οπτικές που κατακλύζουν τις γυναίκες και στις οποίες καλούνται να ισορροπήσουν, να αντιμετωπίσουν ή και να υπερασπιστούν. Τα βασικά μου ερωτήματα είναι: ποια είμαι; πώς μαθαίνω τι είναι αυτό που θέλω; Είναι δικά μου τα θέλω μου; ποιοι μου λένε πώς να συμπεριφερθώ; έρχεται σε αντίθεση η εμφάνιση με τα πιστεύω μου; Και τελικά, είμαι εγώ; Σ’ όλα αυτά τα ερωτήματα, η περφόρμανς προσπαθεί να δώσει έδαφος να αναπτυχθούν μέσα από μια διαλεκτική διερεύνηση της Στάσης μας απέναντι στον εαυτό μας και στον κόσμο. Ενίοτε και της αντίστασής μας σ’ αυτόν.

Artistic Statement

Απηχώντας τον στίχο του Μανόλη Αναγνωστάκη «όρθιοι και μόνοι μες στην τρομερή ερημία του πλήθους» δύο είναι οι βασικοί άξονες πάνω στους οποίους κινείται το καλλιτεχνικό μου έργο (σε όποια έκφανση κι αν εμφανίζεται): οικειότητα και τρυφερότητα. Οι δύο αυτοί άξονες συνενώνονται ίσως στην έννοια της επικοινωνίας, της απωλεσθείσας επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων με τρόπο άμεσο, χειρόγραφο και χειροπιαστό (στοιχεία που συνήθως χρησιμοποιώ στα έργα μου). Με καθημερινά υλικά, αντικείμενα ευρείας χρήσης, κείμενα από διάφορα συγκείμενα προσπαθώ να χτίσω έναν κόσμο που ο άνθρωπος δεν θα νιώθει ξένος, δεν θα νιώθει ότι διώκεται από αυτόν. Έναν κόσμο ασφάλειας κι εμπιστοσύνης μέσα στο εκάστοτε έργο. Ότι κάποτε τα πράγματα θα μπορούν να γίνουν – ή να τα κάνουμε εμείς να γίνουν – φυσικά. Αντλώ την έμπνευσή μου από βιωμένες εμπειρίες, δικές μου ή άλλων. Κάθε τι που συζητώ, μια ονειροπόλησή μου του τι θα γινόταν αν…, οτιδήποτε μπορεί να με συγκινήσει, εγγράφεται μέσα μου ως βίωμα – ανεξάρτητα ποιος το έχει ζήσει ή ποιος το έχει σκεφτεί και μέσω αυτών των βιωμάτων προσπαθώ να επαναπροσδιορίσω τη θέση μίας γυναίκας της γενιάς μου στον κόσμο όπως τώρα διαμορφώνεται, ταυτόχρονα καινούριος αλλά με όλα τα κατάλοιπα του παρελθόντος- με ένα διάλογο ανάμεσα στο προσωπικό βίωμα και το συλλογικό. Το αέναα προσδοκώμενο μέλλον της γενιάς μου όπως συνδέεται άμεσα και συγκινησιακά με ένα (μη) απωθημένο παρελθόν.

Σύντομο βιογραφικό

Η Ιωάννα Λιούτσια είναι υποψήφια διδάκτορας με θέμα την περφόρμανς στα Βαλκάνια, ηθοποιός και σκηνοθέτης. Έχει παρουσιάσει πολλές περφόρμανς στην Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γερμανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη κ.α. Έχει αποσπάσει το Β’ βραβείο συγγραφής θεατρικού έργου σε διαγωνισμό του ΔΗΠΕΘΕ Β. Αιγαίου με το πρώτο της θεατρικό κείμενο (2014), ενώ το επόμενο First we take Manhattan, then we take Berlin, συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα του Theatertreffen Berliner Festspiele 2019. Πιο πρόσφατη ποιητική συλλογή της Η σιωπή σε δύο χώρους (εκδ. Οροπέδιο, 2019).

Περισσότερες πληροφορίες:
https://www.florencebiennale.org/en/
https://johannali284.wixsite.com/ioannalioutsia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s