Κατηγορία: Ποίηση

Αργύρης Χιόνης | Ο καλός και ο κακός σπορεύς

Μπορεί να έχεις το πρεπούμενο μεράκικαι να ΄ναι αφράτο και παχύ το χώμακι ο σπόρος που έσπειρες να είναι εκλεχτόςκαι να ΄χεις τον καιρό για σύμμαχοκαι να ΄ναι η βροχή απαλή και τακτική,κι όμως να μην αξιωθείς να δειςνα σκάει το φύτρο μύτη πράσινη. Μπορεί … Συνεχίστε να διαβάζετε Αργύρης Χιόνης | Ο καλός και ο κακός σπορεύς.

Η Πέμπτη Δεκάδα των Κάντο | Ezra Pound

Το magnum opus του Ezra Pound σε μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα, που υπογράφει επίσης την εισαγωγή και τον σχολιασμό. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός. Η Πέμπτη Δεκάδα των Κάντο ή Λεοπολδινά Κάντο -όπως συχνά αναφέρονται στην διεθνή βιβλιογραφία- γράφτηκε στο Ραπάλο της Βορείου Ιταλίας, μεταξύ … Συνεχίστε να διαβάζετε Η Πέμπτη Δεκάδα των Κάντο | Ezra Pound.

Κώστας Τσιούφης | πέμπτη εποχή 

την πέμπτη εποχήτην εποχή της αναχώρησηςείναι βαρύς ο ουρανόςκι οι φίλοι μαςαχνές σκιέςμέσα στα σύννεφα της μνήμης στέκουν ανήμποροιθρηνούντο τέλος της πρόσκαιρης ζωήςπριν ξεκινήσειη βαθιάαιώνια νύχτα Ο Κώστας Τσιούφης γεννήθηκε στον Βόλο το 1954. Έκανε τις βασικές του σπουδές στο Βαρβάκειο Πρότυπο εξατάξιο Γυμνάσιο. Είναι διπλωματούχος ΗΜ … Συνεχίστε να διαβάζετε Κώστας Τσιούφης | πέμπτη εποχή .

Αργύρης Φυτάκης | Ένα χαϊκού για τον Δεκέμβρη

Μέσα στ’ έλατανα γυρνάμε την μοίραγύρω απ’ τη φωτιά. Ο Αργύρης Φυτάκης είναι συγγραφέας, MA στη Δημιουργική Γραφή. Το πρώτο του αφήγημα «Ημέρα Γενεθλίων» και η πρώτη του συλλογή χαϊκού «Διαθλάσεις Φωτός» βρίσκονται σε  ψηφιακή μορφή στην Ανοικτή Βιβλιοθήκη (openbook.gr) Φωτογραφία: Elizaveta Mitenkova

Κώστας Γουλιάμος | Η θέα των νεκρών

Ωραία π` αγναντεύουν οι νεκροί τη θάλασσαχαιρετώντας τις σκονισμένες απ` το φεγγάρι μέλισσεςΩραία π` ατενίζουν τη φαγωμένη φλόγα των ερπετώνσαν κρύβονται στους ίσκιους των τάφωνπριν σφηνωθούν παράφοραστις έρημες ρίζες του αόρατου Ωραία βυθίζονται οι νεκροί στον ήλιοξεπλένοντας τα εύθραστα οστά του ύπνου τουςστο πυρωμένο άπειρο … Συνεχίστε να διαβάζετε Κώστας Γουλιάμος | Η θέα των νεκρών.

Γκέλη Ντηλιά | Σχήματα

Δεν θέλω να μείνετεμε τεθλασμένες εντυπώσειςαλλά να έχετεμια σφαιρική άποψηγια αυτό που είμαι που λέω που κάνω που δεν…Κατά βάθος,θα έπρεπε να ξέρετεπως ο τετραγωνισμός του κύκλουθεωρητικά επιτυγχάνεταιπερικυκλώνοντας ένα τετράγωνο…Στην πραγματικότηταμε συνθέτουν ανισοσκελή τρίγωνα,μάλλον γιατί εκεί μέσαχτίζονται καταφύγια ψυχών. Η Γκέλη Ντηλιά είναι Βολιώτισσα ποιήτρια-συγγραφέας … Συνεχίστε να διαβάζετε Γκέλη Ντηλιά | Σχήματα.

Μιλτιάδης Μαλακάσης | Αγάπη

Ας μη γυρίζει ο λογισμός στα χρόνια εκείνα πίσω,κάλλιο μια τέτοια θύμηση για πάντα να χαθεί,ποιος ξέρει, τώρα θά ’τανε γραφτό να σ’ αγαπήσω,και τόσο που καμιά ποτέ δεν έχει αγαπηθεί. Κι αν έφυγεν η νιότη σου, που θλίβεσαι για δαύτη,ως για πουλί που πέταξε … Συνεχίστε να διαβάζετε Μιλτιάδης Μαλακάσης | Αγάπη.

Else Lasker – Schüler | Senna Hoy (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)

Senna Hoy* Σα μιλάς,η πολύχρωμή μου καρδιά ξυπνά.Όλα τα πουλιά ασκούνταιεπάνω στα χείλη σου.Ανεξίτηλο μπλε διασκορπίζει η φωνή σουεπάνω στο δρόμο•Εκεί όπου αφηγείσαι, γίνεται ουρανός.Οι λέξεις σου είναι πλασμένες από τραγούδιπενθώ, όταν σιωπάς.Μελωδία κρέμεται παντού επάνω σου -έτσι δε το ονειρευόσουν; * το ποίημα αυτό … Συνεχίστε να διαβάζετε Else Lasker – Schüler | Senna Hoy (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης).

Κώστας Τσιούφης | η μοίρα των θνητών

των Ατρειδών το μιασμένο αίμααυτόπου έθαψε το χρυσοποίκιλτο ανάκτοροκαι ύμνησαν οι ποιητέςμες τους αιώνες πάθη, δαιμόνια και προδοσίεςεγκλήματαειδεχθή και αποτρόπαια παιχνίδι αιώνιο της μοίραςμε τους θνητούςπου πίστεψανπως είναι άφθαρτοι Ο Κώστας Τσιούφης γεννήθηκε στον Βόλο το 1954. Έκανε τις βασικές του σπουδές στο Βαρβάκειο Πρότυπο εξατάξιο Γυμνάσιο. … Συνεχίστε να διαβάζετε Κώστας Τσιούφης | η μοίρα των θνητών.

Λιζέττα Τήλα | Άφιξη

Φως αμυδρό στο μαύρο καμβάσαν δέσμες κοφτερές πέφτει επάνωίσως σκιστείαν όχιδεν ήταν φρούδεςμήτε δαπανηρέςπόνεσανκούρασανμα σαν το σάλιο στην πληγήκαθαρίζουν το χαρτί τουυποφερτός ο πόνος τούτοςμα γλυκιά η νοσταλγία πια Η Λιζέττα Τήλα είναι εκπαιδευτικός. Φωτογραφία: Цвета Тишины

Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Ανείπωτη χαρά

Τού ‘λεγαν πως μεγάλωσε πια,πως πρέπει να προσγειωθεί,να πατήσει γερά τα πόδια του στη γη,να πάψει να πετά στα σύννεφα οικτρός αιθεροβάμων.Αυτός επέμενε να γλυστρά πίσω από τα όνειρα,κλαίγοντας κάτω από διάφανα καλύμματα στίχων.Απορούσε με τους άλλους που δεν ένιωσανή που μπορεί ακόμα να ξεχάσανεκείνη … Συνεχίστε να διαβάζετε Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Ανείπωτη χαρά.

Γρηγόρης Σακαλής | Βατερλώ

Έδωσες όλη σου την ύπαρξηστο εμείςστους συλλογικούς αγώνεςκαι τίποτα για τον εαυτό σουδεν κράτησεςχρόνια αγωνίστηκεςπολέμησεςγια το δίκιογια του απλού ανθρώπουτο ψωμίκαι είδες νίκεςμα και ήττεςη ζωή σου ήταν γεμάτηαπό εμπειρίεςμα ήρθαν χρόνια σκοτεινάτο εμείς υποχώρησετο εγώ προελαύνεικερδίζει συνέχεια νίκεςσαν Ναπολέωνκι εσύ ελπίζεις πλέονσ΄ένα Βατερλώπου πιστεύειςότι … Συνεχίστε να διαβάζετε Γρηγόρης Σακαλής | Βατερλώ.

Louis MacNeice | Δουβλίνο (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος)

Δουβλίνο Γκρίζο τούβλο πάνω σε τούβλοΠομπώδη μπρούτζινα αγάλματαΣε σκοτεινά βάθρα-Ο΄ Κόνελ, Γκράταν, Mουρ-Ρυμουλκά ζυθοποιείων και κύκνοιΣτο περιφραγμένο με κάγκελα ρεύμαΓυμνά κόκκαλα στο φεγγίτηΠεινασμένης εξώπορταςΑπαλός άνεμος στο μάγουλο,H μπύρα να τρέχει από τις βρύσεςΣχηματίζοντας κίτρινη αφρόκρεμαΚαι ο Νέλσον πάνω στο στύλοΝα ατενίζει τον κόσμο του, που … Συνεχίστε να διαβάζετε Louis MacNeice | Δουβλίνο (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος).

Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή της Βιβής Κοψιδά-Βρεττού «Χρηματιστήριο εποχών-Χαϊκού για πέντε γένη ανθρώπων», εκδόσεις Βακχικόν

Σε προσμένω σαν Ομορφιάς πανηγύρι Το στήθος γυμνό. Χλόη βουΐζει Φουντώνει ο έρωτας Στροβιλίζεται… Κόκκινη φούστα Αναρριχάται το φως Σ’ανεμόσκαλες. Σγουρό κεφάλι Από φύκια στεφάνι Του ήλιου παιδί. Νεκροί ήρωες Τώρα να φοβηθείτε Σας στρώνουν χαλιά… Δειλό μάνταλο Δεν ανοίγει σε ξένο Όνυχες φόβοι. Πικρή … Συνεχίστε να διαβάζετε Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή της Βιβής Κοψιδά-Βρεττού «Χρηματιστήριο εποχών-Χαϊκού για πέντε γένη ανθρώπων», εκδόσεις Βακχικόν.

Άγγελος Σικελιανός | Τρεχαντήρα

Καταμεσής ανέμου η τρεχαντήρα,με τα πανιά της τόξα τεντωμένα,του δοιακιού την στερνήν επήρε γύραστα γαλανά βουνά τα γυμνωμένα… Κι ο αιθερόδρομος βόγκος που επλημμύραστα ξάρτια, στα πρυμνήσια, στην αντένα-δελφίνια παρατρέχανε ολοένα-Την έκρουε μες το κύμα, ολόρτη λύρα! Δίκοπη σπάθα, εξέσκιζε η καρίνα…Κι ο αφρός στην … Συνεχίστε να διαβάζετε Άγγελος Σικελιανός | Τρεχαντήρα.

Κώστας Τσιούφης | 17 Νοέμβρη του ’73

τώραπου όλα έχουν γραφείκι όλα έχουν ειπωθεί να πω για τα γυμνά μας τα φιλιάκαι τις μετέωρες τις αγκαλιές στον σκοτεινό αέραεκείνη την παράξενη χρονιάπου άνοιξη δεν νιώσαμε και για τα χέρια μαςπου στίβανε τις πέτρες της σκληρής ζωής για τα χρωματιστά μας όνειρακαι τις … Συνεχίστε να διαβάζετε Κώστας Τσιούφης | 17 Νοέμβρη του ’73.

Κώστας Τσιούφης | εις μάτην

μνήματαανδρών επιφανώνπεριδιαβαίνουμε η μοίρα τους γνωστήκαι εμείς στο πλάι τουςνα αναπνέουμεπαιάνες, διθυράμβουςμην και λυγίσουνοι ατρόμητοι η καταιγίδα μαίνεταικαι αυτοί ελπίζουνμάταιατην μοίρα τουςνα ξεγελάσουν Ο Κώστας Τσιούφης γεννήθηκε στον Βόλο το 1954. Έκανε τις βασικές του σπουδές στο Βαρβάκειο Πρότυπο εξατάξιο Γυμνάσιο. Είναι διπλωματούχος ΗΜ Μηχανικός του ΕΜΠ. Ζει … Συνεχίστε να διαβάζετε Κώστας Τσιούφης | εις μάτην.

Paul Éluard | Χωρίς ηλικία

ΠλησιάζουμεΜέσα στα δάσηΠάρε το δρόμο του πρωινούΑνέβα τα σκαλιά της πάχνης ΠλησιάζουμεΕίναι η καρδιά της γης σφιγμένη Να ’ρθει στον κόσμο μια μέρα ακόμη Θα πλατύνει ο ουρανόςΕίχαμε βαρεθείΝα κατοικούμε στα ερείπια του ύπνουΣτη χαμηλή σκιά της ανάπαυσηςΤης κούρασης και της εγκατάλειψης Η γης θα … Συνεχίστε να διαβάζετε Paul Éluard | Χωρίς ηλικία.

Hermann Löns | Τέλη Μαΐου (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)

Τέλη Μαΐου Τα κόκκινα φύλλα θροΐζουν,σαν έφυγε το καλοκαίρι προ πολλού,τα μάτια μας λαμπιρίζουν,εντός μας, το άνθισμα του Μαγιού. Δε μπορούμε την αγάπη να κρύψουμε,παρά είμαστε ο ένας για τον άλλον καλοί,τα χείλη μας φλογίζουμε,το αίμα μας στους κροτάφους ηχεί. Αρθρώνουμε λόγια ντροπαλά,κοιτώντας ο ένας … Συνεχίστε να διαβάζετε Hermann Löns | Τέλη Μαΐου (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης).

Γιάννης Ρίτσος | Αναγκαία εξήγηση

Είναι ορισμένοι στίχοι-κάποτε ολόκληρα ποιήματα-που μήτε εγὼ δεν ξέρω τι σημαίνουν. Αυτὸ που δεν ξέρωακόμη με κρατάει. Κι εσὺ έχεις δίκιο να ρωτάς. Μη με ρωτάς.Δεν ξέρω σου λέω.Δυο παράλληλα φώτααπ᾿ το ίδιο κέντρο. Ο ήχος του νερούπου πέφτει τον χειμώνα, απ᾿ το ξεχειλισμένο λούκιή … Συνεχίστε να διαβάζετε Γιάννης Ρίτσος | Αναγκαία εξήγηση.