Ετικέτα: γράψατε

Μαίρη Φλώρου | Οι λέξεις μου

Άπειρες κουλουριασμένες λέξειςκρύβω συχνά εντός μου.Στην κοιλιά μου σε στάση εμβρύου.Μακρόχρονη και βαριά κυοφορία ταυτόχρονα.Ασήκωτο στιγμές το φορτίο τους.Αδημονία να γεννηθούν με το ξημέρωμα.Κάτι αφανέρωτο όμως τις αποδιώχνεικάθε αυγή κι αναβάλλουν τον ερχομό τουςμήπως και χαρακτηριστούν πρόωρες!Εξαφανίζονται μετά όπως τα όνειρα, οι πιεσμένες συλλαβέςπου είχαν … Συνεχίστε να διαβάζετε Μαίρη Φλώρου | Οι λέξεις μου.

Άννα Χριστίνα Δαδανά | Το στερητικό

Άνθρωπος…Το «Α» στερητικό,για να δηλώνει την έλλειψη εκείνης,της χωρίς δόλο σκέψης,που κυριαρχεί στη φύση.Άνθρωπος…Το «Α» στερητικό,για να γελάςμε την ειρωνεία της λέξης «ανθρωπιά».Ανθρωπιά…Λέξη ανιδιοτελής,που μέσα της βρυχάται ο ορισμός της στέρησης. Η Άννα Χριστίνα Δαδανά γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολής … Συνεχίστε να διαβάζετε Άννα Χριστίνα Δαδανά | Το στερητικό.

Εύα Ουσταμανωλάκη | Τα κλειστά μάτια της σιωπής

Η σιωπή στρατιώτης της πρώτης γραμμής,που με θεόρατα άλματα διαπερνάει με τα αγκάθια της στα πέλματα τους καταρράκτες. Με αλυσίδες στον καρπό αιώνια στοιχειωμένες, χωρίς να μπορούν να απελευθερώσουν από το κουτί τη μαγική φωνή,μα κι αν τη βρουν ποιος θα ταρακουνηθεί από τις κραυγές … Συνεχίστε να διαβάζετε Εύα Ουσταμανωλάκη | Τα κλειστά μάτια της σιωπής.

Έφη Μαρία Παπία | Εμμονικές σκέψεις

Άνθρωποι που θηρεύουν άσβεστες εκδικήσεις,συλλέγουν τους χρόνιους πόθους ενός ανέραστου κτήνους,κυνηγούν την έξαψη μιας ανύπαρκτης περιπέτειας στο χείλος της αβύσσου,μονάχα υποκύπτουν στα ζαρωμένα αυλάκια του προσώπου τους.Αποτυπώματα χρόνου, συνεχείς αμυχές σε γύψινη μάσκα,σε μια παρτίδα ανούσιας εξουσίαςγια τη μεθυστική ανάγκη να γνωρίζεις ότι κάτι ίσως … Συνεχίστε να διαβάζετε Έφη Μαρία Παπία | Εμμονικές σκέψεις.

Σπύρος Μάλλιος | Χήρα βοηθείας

Χήρα βοηθείας Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ευρέθην απένταρος, άνεργος, άκεφος και μόνος να περπατώ εις τον κεντρικό πεζόδρομο της πόλεως. Αναλογιζόμουν πώς θα ηδυνάμην να αποκτήσω χρήματα, εργασία, κέφι και συντροφιά. Αίφνης, μια νεαρά, γοητευτική και εύχαρη γυνή εξήλθε τινός καταστήματος μετά … Συνεχίστε να διαβάζετε Σπύρος Μάλλιος | Χήρα βοηθείας.

Αικατερίνη Χριστοδούλου | Υφάντρα

Υφάντρα Παραθύρια κλειστά αμπαρωμένα φιμωμένα Διαπεραστικές ακτίνες φωτός εισχωρούν απ’ τις σκονισμένες γρίλιες Σαν να περίμενε από καιρό γυρτή στο περβάζι το πλήρωμα του χρόνου που έτρωγε σαν σαράκι ανεπαίσθητα την άδεια της σάρκα Ολημερίς έκοβε και έραβε σαν την υφάντρα αράχνη κεντήστρα των προικιών … Συνεχίστε να διαβάζετε Αικατερίνη Χριστοδούλου | Υφάντρα.

Μαρία Κρασοπούλου | Στιγμές μες στους αιώνες

Στιγμές μες στους αιώνες Τα νησιά που γλίστρησαν απ’ τα χέρια σου ξυπόλητα αδέλφια στο καιροσκόπο λιοπύρι. Στων εξόδων μου τα «μολών» ερχόσουν στοργική να με ταΐσεις. Χώμα, νερό, μπουκιές στοίβαζες στο χέρσο μου το στόμα. «Αέρα» φώναζα κι έτρεχες να βρεις μέτωπο να με … Συνεχίστε να διαβάζετε Μαρία Κρασοπούλου | Στιγμές μες στους αιώνες.

Σωτήρης Λέτσιος | Τραγουδώντας στο μπάνιο

Τραγουδώντας στο μπάνιο Στο ερώτημα εάν τραγουδάμε στην μπανιέρα του σπιτιού μας, συνήθως ένα κύμα αμηχανίας συνοδευόμενο από μια ελαφριά απόχρωση του ροζ στο πρόσωπο κυριεύει ψυχή και σώμα. Δεν ανήκει στην κατηγορία των απαγορευμένων ερωτήσεων ούτε και ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι παραβιάζονται καλά κρυμμένα … Συνεχίστε να διαβάζετε Σωτήρης Λέτσιος | Τραγουδώντας στο μπάνιο.

Γρηγόρης Γαϊτανάρος | Homo σκέτος

Homo σκέτος Πρώτη φορά εμφάνισα μυωπία στο Λύκειο. Μετά τις πανελλήνιες φορούσα ήδη γυαλιά. Τα μάτια μου δεν μπορούσαν να ξεκαθαρίσουν από μόνα τους τα πράγματα. Αυτό βέβαια ήταν και το παιχνίδι μου. Αν κάτι δεν μου άρεσε ή αν ένιωθα κουρασμένος ή όταν ήθελα … Συνεχίστε να διαβάζετε Γρηγόρης Γαϊτανάρος | Homo σκέτος.

Αικατερίνη Χριστοδούλου | Ήβης πνοή

Ήβης πνοή Ανέστρεψε την πορσελάνινη άκαμπτη χείρα αποκαλύπτοντας δαιδαλώδη συγκεχυμένα ρυάκια να σκιαγράφονται στην ακανθωτή επιφάνεια Ακτίνες φωτός ξεχύνονταν χαϊδεύοντας κάθε κύτταρο της βελούδινης όψης της Δειλά δειλά πλησιάζω φλεγόμενος κυριευμένος από τη δίνη του κορμιού της Τα χείλη υγρά τρεμάμενα σπέρνουν φιλιά εδώ κι … Συνεχίστε να διαβάζετε Αικατερίνη Χριστοδούλου | Ήβης πνοή.

Ιωάννα Αστερίου | Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι Πόσο μου αρέσουν τα έντονα, τα οξύμωρα, τα άκρα! Δεν θα μπορούσα να μην εμπνευστώ από το ποίημα του Διονύσιου Σολωμού που αποτελεί ύμνο (της ανάδειξης)  της πάλης που μπορεί να βιώσει ο άνθρωπος όταν πρέπει να αντιπαλέψει μεταξύ της εσωτερικής του ελευθερίας … Συνεχίστε να διαβάζετε Ιωάννα Αστερίου | Ελεύθεροι Πολιορκημένοι.

Κώστας Καράς | Εκείνοι

Εκείνοι Φωνάζουν παντού το όνομά μου και εγώ την πλάτη μου γυρνάω περιμένοντας να φύγει τούτη η μουντή εβδομάδα. Περιμένω να τελειώσει η μουντή αυτή ημέρα, να γυρίσω να ακούσω να κοιτάξω που φωνάζουν και ζητάνε να μου πούνε πως θυμούνται το όνομά μου.

ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ: «Χριστούγεννα στο Σανατόριο» του π. Σταύρου Τρικαλιώτη

Το BookSitting δημοσιεύει κάθε μήνα ένα διήγημα των αναγνωστών του. Αυτό το μήνα επιλέξαμε το διήγημα του π. Σταύρου Τρικαλιώτη "Χριστούγεννα στο Σανατόριο". Π. Σταύρος Τρικαλιώτης Χριστούγεννα στο Σανατόριο Μόλις ἄρχισε νά σουρουπώνει  ἡ μητέρα ἄναψε τήν λάμπα τοῦ πετρελαίου.  Ἔπειτα ἄναψε καί τή μικρή σόμπα … Συνεχίστε να διαβάζετε ΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΝΑ: «Χριστούγεννα στο Σανατόριο» του π. Σταύρου Τρικαλιώτη.