Ετικέτα: Δημήτρης Καρπέτης

Δημήτρης Καρπέτης | Χειμωνιάτικος ήλιος

Στον χειμωνιάτικο ήλιοδυο φωνές θαμπωμένεςολισθαίνουν προς την αβεβαιότητα.Κάτω απ’τα αρμυρίκια,στ’ αμμουδερά μονοπάτιαδιατηρούμε μια ψευδαίσθηση της ελευθερίας.Περιπλανιέμαι σε κοινοτυπίες ταραχώδεις,ο άδειος αέραςπερικλείει το σκοτάδι,το φάσμα της όρασης απόμακρο.Σχήμα ακαθόριστο οι σκέψεις,διογκώνουν την ανυπαρξία.Οι μύες λύνονται,μια υπενθύμιση φόβουπροσκολλάται πάνω τους.Παρακάμπτοντας τις σπασμωδικές κινήσειςαγγίζω την ατιθάσευτη φύση σου,αισθάνομαι … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Χειμωνιάτικος ήλιος.

Δημήτρης Καρπέτης | Λαιμητόμος

Οι ακραιφνείς αγύρτεςσυνοδεύουν το βίο μας.Παρενοχλούν τη ζωή,καθορίζουν την εξέλιξη των πεπραγμένωνασύστολα.Γράφουν το σενάριοτης καθημερινότητας,ένα παραμύθιμε άσχημο τέλος για μας.Αδιάσειστα τα στοιχείατης ενοχής τους.Οραματίζομαι τη στιγμήόπου μια λαιμητόμος δικαίουθα αιωρείταιπάνω απ’ τους συλητέςτων ψυχών μας.Ορίσαμε κηδεμόνατης μοίρας μαςτον κακό πατριό του παραμυθιού. Ο Δημήτρης Καρπέτης γεννήθηκε στην … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Λαιμητόμος.

Δημήτρης Καρπέτης | Επί τον τύπον των ήλων

Απολαμβάνουν τη χαρά της εξουσίαςδιαφεντεύουν ψυχές,τις ρίχνουν στα τάρταρα.Ο μίτος της Αριάδνης χάθηκετριγυρνάμε αδέσποτοιστον λαβύρινθο της ζωήςως την ανάλωσή μας.Υπό των ήχωνκραυγών άναρθρωνο σφαγιασμός των «κακών παιδιών» συνεχίζεται.Οι «καλοί» μας νοιάζονταικρατούν το είδος καθαρόόπως ο ένδοξος πρόγονός τους,όλοι τον γνωρίζετετα κατορθώματά τουομοιάζουν με το ζήλο … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Επί τον τύπον των ήλων.

Δημήτρης Καρπέτης | Προνόμιο

Στη ζωή μαςυπάρχει το σμίξιμο,άλλοτε προνόμιοκαι άλλοτε απλός συμβιβασμός.Έχω ξεχάσει πια το σχήμα σου,μέσα στη νύχτα άδεια ποτηράκια καφέκυλούν στα πόδια μου,οι ριπές των ανέμωνσκορπούν τα συντρίμμια του πάθους.Μια μικρή παύσηνα σκεφτώ την υπέρτατη στιγμή.Αυτομολώ απ’ τις συμβάσειςτις κοινώς αποδεκτές.Η λυσιτελής αποδοχήτης καθημερινής συντριβήςνεκρώνει τη … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Προνόμιο.

Δημήτρης Καρπέτης | Πένητες τη ζωής

Τα φαινόμενα των καιρώναποδιώχνουν τη ζωή.Αντιπαλεύουν τη λαχτάρα μας.Άπραγοι πένητες της ζωήςμε χέρια αδειανάζητιανεύουμε ανάσες.Οι υπερόπτες απαξίωσαν τον άνθρωπο.Στα κελιά οδηγήθηκαν η αξιοπρέπειακαι οι συνειδήσεις που σκυλεύθηκανστο βωμό των ανόμων απαιτήσεων.Χωρίς κανένα δισταγμόοι αυλοκόλακες των κρατούντωνσυναινούν στη δήμευση της ανθρωπιάς.Το στέλεχος των υπανθρώπωνάρχισε να κυριαρχείστο … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Πένητες τη ζωής.

Δημήτρης Καρπέτης | Άλκιμοι πόθοι

Η πόλη κοιμάται, μικραίνεικαι χάνεται στο φεγγαρόφωτο.Γύρισα το βλέμμα μουνα δω το ανοιχτό παράθυρο…εκεί καθόσουν.Μια σκιά με νυχτικό μισάνοιχτοπεριπλανιόταν στο δωμάτιο.Αποπλανημένοςαπ’ το σχήμα της μορφής σουξεθάβω τα ένστικτα της ζωής.Χώρα αχαρτογράφητη η όψη σου.Σ’ έναν κόσμο ερωτόληπτοτα κύτταρά μουαναζητούν τα αδιάκριτα πάθη.Στο παράθυρο της κοιμισμένης … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Άλκιμοι πόθοι.

Δημήτρης Καρπέτης | Ονειροπόλοι

Η χαρά επέστρεψεαποτυπώνεται ανάγλυφα στα πρόσωπα.Αφήνομαι στην ασυδοσία των συναισθημάτων,ρεμβάζω στις μοναχικές παραλίες,υπερασπίζομαι την έξαψηπου ρέει μέσα μας.Αφήνοντας τα προκαθορισμένααπολαμβάνουμε τα όνειραμε τα μάτια καρφωμέναστον έναστρο ουρανό.Ο αυταρχισμόςτης σκληρής πραγματικότηταςκυνηγά τη γοητεία των ονείρων.Ποδηγετεί την ωραιότητα.Οι κραυγές του διαμελίζουντο πέπλο της νύχτας…σκοτώστε επιτέλουςτους ονειροπόλους! Ο Δημήτρης … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Ονειροπόλοι.

Δημήτρης Καρπέτης | Χωρίς εκπτώσεις

Ανίκητες οι μέρες της επανάληψηςκυλούν αργά,τυπικό ντεκόρ οι ώρες τους.Επαιτώ για λίγες πνοές,οι αρτηρίες βάφουν κόκκινεςτις πεταμένες ανθοδέσμεςστο βωμό των θυσιών.Μια παρεκτροπή της σάρκαςο χορός της,λίγο πριν χαθούν οι αποδείξεις,σημάδια ζωήςχωμένα μέσα της.Προσπαθώ να ερμηνεύσω το ρίγος,τα τεκμήρια του πάθους.Μια αξία αναλλοίωτηη έκθεση στο παραλήρηματων … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Χωρίς εκπτώσεις.

Δημήτρης Καρπέτης | Τα πορφυρά χαλάσματα

Μέσα απ’ τα χέρια μουέφυγε ο ουρανόςμια νύχτα βαθιά,κομματιάζοντας το λάβαρο της ελπίδας.Οι ύμνοι του φεγγαριούαγνοούμενους μας άφησαν μόνο.Μαζεύω τη φωνή μου,κλείνω τα μάτια μου,στην ορμή της ερημιάςγινήκαμε αόρατοι.Μια συμφορά που σκάρωσανο θάνατος κι φλόγες.Ανοίγω το σακούλι του αναστεναγμούγια ν’ αντικρύσω τον πόνο,αυτόν που σμίλεψετόσες … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Τα πορφυρά χαλάσματα.

Δημήτρης Καρπέτης | Συνεργοί

Τα ένστικτα ένας πειρασμός αδιάκοπος.Ζούμε μια συνεχή βιαιοπραγίατης καθαρότητας του πνεύματος.Πολλές φορές οι μεγάλες αρετές υποφέρουν.Γίναμε συνεργοίστην αθλιότητα αυτού του κόσμου.Λοξοδρομήσαμε,παραμορφώσαμε την αλήθεια.Συναινέσαμε στις εκτελέσεις την αυγή,στην καθημερινή πείνα.Στο καμιόνι της ζωήςστοιβάχτηκαν οι μελλοθάνατοιέρμαια φρικτών ψεμάτων.Η αλήθεια δεν χρειάζεται προσπάθεια.Η αλήθεια αντιστέκεται,υπερνικά τα πάντα. Ο Δημήτρης … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Συνεργοί.

Δημήτρης Καρπέτης | Κατεύθυνση

Ακούμπησα το μόχθο μουσε μια βροχή απότομη.Ξεπλύθηκαν τα κατεστημένακαι οι αποτυχημένες συνευρέσεις.Καταλυτική η κυριαρχίαενός κόσμου γκρι.Μ’αρέσουν οι άνθρωποιπου θέλουν να τα ζήσουν όλαμέσα σε μια στιγμήπου δεν λένε κοινότυπα λόγια.Η εποχή των ταξιδίων είχε φτάσει.Μεσάνυχτα οι βόλτες άρχισανστις φτωχικές συνοικίες της πόλης.Ο αέρας ουρλιάζεισκίζει τα … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Κατεύθυνση.

Δημήτρης Καρπέτης | Απολήξεις

Τα κλειδιά της καρδιάς παραδόθηκανστο άτονο φως.Σ’ έναν κόσμο ανέραστοαποσύρθηκαν οι αισθήσεις,το άσβεστο πάθος,τα ψήγματα της ζωής.Ταριχεύω τα χάδιακαι την τελειότητα των συναισθημάτων.Στο παρόντα χρόνοκαταπίνω τις τοξίνεςτων τραυμάτων της σάρκας.Με διεγείρει το ρίγος του πόθουσχηματίζει ξανάστους κορμούς των δέντρωντις αναταράξεις της καρδιάς.Συνειδητά εγκαταλείπωτην αδράνεια,η παραζάλη … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Απολήξεις.

Δημήτρης Καρπέτης | Συνθηκολόγηση

Διάφανοι με σώμα άφθαρτοεπιβιώνουμε σε τόπους ταριχευμένους.Η απαγκίστρωση από την τυραννία αργεί.Έκπληκτοι αντικρίζουμεσημάδια ανεξίτηλαστα σκοτεινιασμένα μας κύτταρα.Προκαθορισμένη η πορείαπρος στα αδιέξοδα.Η λαιμητόμος του φόβου αιωρείται μέρεςπάνω από την προσμονή της ζωής.Στον τοίχο κείτεται καρφωμένοτο κάδρο του δράματος.Χωρίς ψεγάδι κανένααπεικονίζει ανάγλυφατη συνθηκολόγηση με το μάταιο. Ο Δημήτρης … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Συνθηκολόγηση.

Δημήτρης Καρπέτης | Ανθρωποθυσίες

Στο φεγγάρι ξενυχτούν τα αδιέξοδα.Αναταράξεις έντονεςστα μέρη που αφήσαμε τις μέρες μας.Στο φως των κατοίκων της πόληςσυνεχίζει να καρποφορεί το χάος.Οι προσδοκίες αναδιπλώνονται,τα παραπτώματα βολεύονταιστο σκοτάδι της ρηχότητας.Η ηρεμία των φυτών κατέκλεισετο καταφύγιο των ψυχών.Ανυπόφορα ψέματααποπλανούν τη ζωή.Ο κόσμος μεταμορφώνεταισμικραίνει.Ο αντίλαλος της σύγχυσηςμια βροχή παρακμήςστην … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Ανθρωποθυσίες.

Δημήτρης Καρπέτης | Αυτοκαταστροφή

Με το πιστόλι στον κρόταφοπροχωρώ στα κενά συρτάρια του νου.Η αυτοκαταστροφή συνεχίζειτο έργο της,στήνει στον τοίχο τα βλέφαρα.Άγουρα φιλιά στις παραλίεςτυλίγουν τα πρόσωπα.Το αυθόρμητο ξέσπασμα της ζωήςυπερνικά το ατελέσφορο.Τα θαμπά πρωινάαποκωδικοποιώ το ρίγος,απολαμβάνω ότι αισθάνομαι.Τετέλεσται… στην πράξη του έρωταοι στιγμές του θρήνου πνίγονται.Η τελευταία σταγόνα … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Αυτοκαταστροφή.

Δημήτρης Καρπέτης | Μανδύας

Τα συναισθήματα καίγονται το λυκαυγέςστις υψικαμίνους της ζωής.Τρίζουν τα είδωλα του κόσμου,η μοναξιά σφάζεται στα θολά νερά.Μια τελευταία σταγόνα ελπίδας δεσμεύθηκε,ενέχυρο στα χέρια των τοκογλύφωντης ύπαρξής μας.Ξαπλώνω στο χώμαάνεμος υγρός ανακατεύειτη γαλήνια σιωπή.Η συμφιλίωση με το άγνωστο που έρχεται αργεί.Μέσα από τ’ αγκάθια ξεπροβάλειακόμα νωπός … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Μανδύας.

Δημήτρης Καρπέτης | Κλόουν

Παρατημένα τα εργαλεία σκούριασαν η ανέχεια σκέπασε τα ροζιασμένα χέρια. Στην άκρη του ματιού η ελπίδα μεγαλώνει. Σήμερα θα φάμε ψωμί αχνίζει καίει τον ουρανίσκο καθώς καταπίνουμε τη σάρκα του. Οι μεγάλοι αποφάσισαν να κάνουμε τους κλόουν ζωντανοί να συνεχίσουμε. Το απόθεμα δύναμης μικραίνει, η … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Κλόουν.

Δημήτρης Καρπέτης | Ανεμώνες

Σφυρίζει ο αχός του κύματος,εκκρίνει τη ζωήστα παγωμένα δωμάτια.Σωπαίνω,οι ανεμώνες λιπόσαρκεςκυματίζουν μιμούμενεςτα είδωλά μας.Ο κόσμος κυλά σε άγνωστα νερά,συναισθάνομαι βουβά τα πρόσωπανα στέκονται κομπάρσοισε ταινία εποχής.Μένω φειδωλός μπροστάστην ασάφεια των καιρών.Ένας ορίζοντας πλασματικόςκατακλύζει τις στιγμέςη πραγματικότητα δεν εξελίσσεται.Δαγκώνω τη γλώσσαη καταιγίδα συνεχίζει να βεβηλώνειτα χλωμά … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Ανεμώνες.

Δημήτρης Καρπέτης | Ασελγείς

Μέσα σου ανατέλλει η ζωή.Τη φύση σου περιτριγυρίζειένας συρφετός άνομων πράξεων.Η ομορφιά δεν είναι ένοχηακόμα κι όταν στέκεται γυμνή.Ένοχη τη θέλησανοι χυδαίοι καθωσπρέπει καταπατητές της.Ασελγώντας, μπήγοντας τα νύχια βαθιάστο κορμί και στην ψυχήτα πελώρια μάτια δακρύζουνένα τομάρι γλιστράπάνω στα κύτταρα που νέκρωσαν.Η αλήθεια δεν τρομοκρατείταιβγαίνει … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Ασελγείς.

Δημήτρης Καρπέτης | Εποχή Διωγμών

Τα ανεπιτήδευτα χαμόγελαρημάζονται από τις αγκυλώσειςτων σκυφτών προσώπων.Η ορμή της νιότης στριμώχνεταιστις απαιτήσεις των κίβδηλων νόμων.Οι νίκες της ανθρωπότηταςαποθανατίζονται στα εφηβικά όνειρα.Ποιος τολμά να αντιπαρατεθείμε τις καρδιές των νέωντο μεσοκαλόκαιρο;Αφημένες στα αζήτηταοι μικροαστικές προθέσειςμιας ομήγυρης που δηλητηριάζειτον ενεστώτα χρόνο.Ξεχωρίζουν τα καθαρά πρόσωπακαθώς πετιούνται στο λάκκο … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Καρπέτης | Εποχή Διωγμών.