Ετικέτα: πεζά

Άντζελα Γεωργοτά | Ο πνιγμός

Εκείνη έτριβε τα πατώματα συνεχώς. Σφούγγιζε τα μάρμαρα, τίναζε τα παπλώματα, θέριζε τους ίσκιους από τα μαξιλάρια. Ήταν γραφτό της να ξετρυπώνει από τα σεντόνια τη σκόνη, να μάχεται τη βλαβερή επίδραση του σκόρου. Δεν είχε μάθει αλλιώς. Όλη της η προίκα απέμειναν τα χέρια … Συνεχίστε να διαβάζετε Άντζελα Γεωργοτά | Ο πνιγμός.

Χριστόφορος Τριάντης | Οι μεγάλες λέξεις

Ο περίπατος μόλις άρχισε. Προχώρησα στις μεγάλες αλέες των λέξεων (και του χρόνου δευτερευόντως), και αμέσως συνάντησα την Αρχή: αμφιλογία εμπύρετη, ανεξάρτητη από τις βουλήσεις και τις επιθυμίες, εκθέτη απολύτως στις αποτυχίες της οικουμένης, στα χαλάσματα της ιστορίας, στην απουσία γεγονότων (άνευ επανάληψης). Κυκλικός μύθος, … Συνεχίστε να διαβάζετε Χριστόφορος Τριάντης | Οι μεγάλες λέξεις.

Αφροδίτη Κατσαδούρη | Όταν περνούσαν οι γιορτές

Όταν περνούσαν οι γιορτές κι οι επισκέψεις, τα ρούχα τα λαμπρά και τα επίσημα ξέφευγαν από τον ίλιγγο της ταχυκαρδίας που σε κέρναγε —και ας μη καταδεχόσουν— το ξεφάντωμα του κόκκινου κρασιού, πίσω γυρίζαμε στην ασφάλεια της ναφθαλίνης. Όταν περνούσαν οι γιορτές, οι νουαζέτες αποσύρονταν … Συνεχίστε να διαβάζετε Αφροδίτη Κατσαδούρη | Όταν περνούσαν οι γιορτές.

Γιώργος Μπουρογιάννης | Τρία ποιήματα κι ένα μικρό πεζό

Θήλεα ρήματα Μου απάντησεΤης ιστορίας σου η ξέπλεκη ομορφιάΠότε τα μάτια πότε τα χείλη περιγράφειςΔύο γυναίκες κι άλλη μια συνομιλούνεΠίσω απ’ τα λόγια το ίδιο πρόσωπο διακρίνειςΣε θήλεα ρήματα ένα μολύβι δένειςΣτέργω, ζεσταίνω, αγαπώ, καρπίζω. Απολογισμός Άψογες θεωρίεςΑποχαιρετισμοίΕρώτων μίσηΔιαχώρισεςΤο ύψος της ζωής σουΚαι τώρα τι … Συνεχίστε να διαβάζετε Γιώργος Μπουρογιάννης | Τρία ποιήματα κι ένα μικρό πεζό.

Γιώργος Δουατζής | Απολογισμοί

Όρισαν οι άνθρωποι μέρες γενέθλιες Πρωτοχρονιές για να έρθουν απολογισμοί χρόνου ετών και στάθηκα με τη λιγότερη σιγουριά που μου χάρισε πείρα δεκαετιών σ’ εκείνη τη γωνιά που έχτιζα με τη σοφία των αγαπημένων και κούρνιαζα παιδί κοίταξα τις παλάμες μου γεμάτες ανείπωτες χαρές που … Συνεχίστε να διαβάζετε Γιώργος Δουατζής | Απολογισμοί.

Λεωνίδας Ρήγας | Άνθρωπος πρόδωσε άνθρωπο!

Πολλά συμπεράσματα προς πολλές κατευθύνσεις μπορούν να προκύψουν απ’ αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα εκεί έξω. Ένα απ’ αυτά, και ίσως το λιγότερο ορατό απ’ όλα τους, αφορά σε μια μεγάλη προδοσία που έχει λάβει χώρα εναντίον μας. Οι, λεγόμενες, ανθρωπιστικές επιστήμες κι οι … Συνεχίστε να διαβάζετε Λεωνίδας Ρήγας | Άνθρωπος πρόδωσε άνθρωπο!.

Χριστόφορος Τριάντης | Σπάνιοι άνθρωποι

Κάθε εποχή γεννάει σπάνιους ανθρώπους. Μόνο που στην πορεία, πολλοί από αυτούς χάνονται, μην αφήνοντας το πνεύμα τους να λάμψει. Ίσως επειδή δεν αγαπούν τη μοναξιά, ίσως επειδή κυριαρχούν οι ηδονές και τους εκτρέπουν από τον δρόμο. Όσοι απομένουν, ταιριάζουν με την εποχή τους και … Συνεχίστε να διαβάζετε Χριστόφορος Τριάντης | Σπάνιοι άνθρωποι.

Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Closed

Δεν ήταν η πρώτη φορά. Το ταμπελάκι με καλλιγραφία παλιάς εποχής τις Κυριακές έδειχνε αργία. Closed. Κλειστό. Κατεβασμένα τα ρολά, οι καρέκλες έξω μοναχικές χωρίς τα αναπαυτικά μαξιλαράκια και τα σκουρόχρωμα ριχτάρια. Το ήξεραν αυτό οι ψαγμένοι θαμώνες του και δεν το ενοχλούσαν ποτέ τις … Συνεχίστε να διαβάζετε Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Closed.

Αργύρης Φυτάκης | Χάραμα

Ο ήλιος δεν έχει ακόμη ανατείλει. Μια σχισμή σκούρου μπλε φωτός διαγράφει τον ορίζοντα, την οροσειρά με τα πελώρια βουνά που καλύπτουν τον μικρό κολπίσκο. Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις πού τελειώνει η θάλασσα και πού αρχίζει ο ουρανός. Μονάχα μπορείς να ακούσεις τον ήχο των … Συνεχίστε να διαβάζετε Αργύρης Φυτάκης | Χάραμα.

Χριστόφορος Τριάντης | Ανατομία μιας επιστολής

Μόλις βγήκα από το ιατρείο (μεγαλώνοντας, πάντα υπάρχει ένας καταραμένος λόγος για να επισκεφτείς γιατρούς και παραγιατρούς), κάθισα στο πρώτο παγκάκι που είδα μπροστά μου. Ήμουν δύσθυμος και κουρασμένος. Ο  πόνος στο πόδι μου δεν έλεγε να σταματήσει (γι’ αυτόν τον πόνο θα γράψω μια άλλη … Συνεχίστε να διαβάζετε Χριστόφορος Τριάντης | Ανατομία μιας επιστολής.

Σπύρος Μάλλιος | Χήρα βοηθείας

Χήρα βοηθείας Δεν πάει πολύς καιρός από τότε που ευρέθην απένταρος, άνεργος, άκεφος και μόνος να περπατώ εις τον κεντρικό πεζόδρομο της πόλεως. Αναλογιζόμουν πώς θα ηδυνάμην να αποκτήσω χρήματα, εργασία, κέφι και συντροφιά. Αίφνης, μια νεαρά, γοητευτική και εύχαρη γυνή εξήλθε τινός καταστήματος μετά … Συνεχίστε να διαβάζετε Σπύρος Μάλλιος | Χήρα βοηθείας.

Σπύρος Μάλλιος | Ο κατά φαντασίαν ιατρός

Ο κατά φαντασίαν ιατρός Ο Ευστράτιος από μικράν ηλικίαν ήθελε να γίνει ιατρός. Έβλεπε πολλές ταινίες με ιατρούς και είχε αρχίσει να πιστεύει ότι είναι και ο ίδιος ιατρός. Έκανε ότι εξέταζε όλους τους συγγενείς και τους επισκέπτες, ακόμη και όταν ήταν υγιείς. Μίαν φοράν … Συνεχίστε να διαβάζετε Σπύρος Μάλλιος | Ο κατά φαντασίαν ιατρός.

Σωτήρης Λέτσιος | Τραγουδώντας στο μπάνιο

Τραγουδώντας στο μπάνιο Στο ερώτημα εάν τραγουδάμε στην μπανιέρα του σπιτιού μας, συνήθως ένα κύμα αμηχανίας συνοδευόμενο από μια ελαφριά απόχρωση του ροζ στο πρόσωπο κυριεύει ψυχή και σώμα. Δεν ανήκει στην κατηγορία των απαγορευμένων ερωτήσεων ούτε και ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι παραβιάζονται καλά κρυμμένα … Συνεχίστε να διαβάζετε Σωτήρης Λέτσιος | Τραγουδώντας στο μπάνιο.

Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού | Λευκάδιος Χερν: Αλήθειες για την ανάγνωση και τη λογοτεχνία (Ι)

Λευκάδιος Χερν: Αλήθειες για την ανάγνωση και τη λογοτεχνία (Ι) Αφιέρωμα ανήμερα των γενεθλίων του (27 Ιουνίου 1850) Η συνέντευξη που ακολουθεί με θέμα την ανάγνωση, θα μπορούσε να είναι μια πραγματική συνέντευξη. Για ποιο λόγο όμως θα μπορούσε να είναι και για ποιο λόγο … Συνεχίστε να διαβάζετε Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού | Λευκάδιος Χερν: Αλήθειες για την ανάγνωση και τη λογοτεχνία (Ι).

Γρηγόρης Γαϊτανάρος | Homo σκέτος

Homo σκέτος Πρώτη φορά εμφάνισα μυωπία στο Λύκειο. Μετά τις πανελλήνιες φορούσα ήδη γυαλιά. Τα μάτια μου δεν μπορούσαν να ξεκαθαρίσουν από μόνα τους τα πράγματα. Αυτό βέβαια ήταν και το παιχνίδι μου. Αν κάτι δεν μου άρεσε ή αν ένιωθα κουρασμένος ή όταν ήθελα … Συνεχίστε να διαβάζετε Γρηγόρης Γαϊτανάρος | Homo σκέτος.

Κασσιανή Βρεττού | Βιρτζίνια Γουλφ: Τελετουργίες του πόνου και της δημιουργίας

Βιρτζίνια Γουλφ:  Τελετουργίες του πόνου και της δημιουργίας «Αισθάνομαι σίγουρα πως τρελαίνομαι πάλι. Αισθάνομαι ότι δε μπορούμε να ξαναπεράσουμε άλλον ένα σαν εκείνους τους φοβερούς χρόνους. Και δεν θα συνέλθω ξανά τούτη τη φορά. Αρχίζω ν’ ακούω φωνές και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Έτσι κάνω … Συνεχίστε να διαβάζετε Κασσιανή Βρεττού | Βιρτζίνια Γουλφ: Τελετουργίες του πόνου και της δημιουργίας.

Νεκτάριος Μπέσης | Μια σιωπηλή ιστορία

Μια σιωπηλή ιστορία Πριν από πολλά χρόνια, σε μια μακρινή χώρα, συνέβη αυτό που θα σας πω, αυτή η ιστορία, σε μια πόλη με ανθρώπους ολιγόψυχους, που μιλούσαν άσχημα, για οτιδήποτε θύμιζε αγάπη, επειδή εδώ και πολύ καιρό, η αγάπη είχε εγκαταλείψει αυτή την πόλη. … Συνεχίστε να διαβάζετε Νεκτάριος Μπέσης | Μια σιωπηλή ιστορία.

Αλέξανδρος Τσαγκαρέλλης | Το Πρώτο Ταξίδι

Το Πρώτο Ταξίδι «Πότε θα με πας σ’ εκείνο το ταξίδι που μου έταξες, παππού;» ρωτούσε και ξαναρωτούσε ο μικρός τον γέρο ναυτικό που έμενε σιωπηλός, τα θολά του μάτια προσηλωμένα στις χοντρές χάντρες από κεχριμπάρι καθώς πέφτανε μια-μια, σάμπως φουσκίτσες από χρυσαφένιο λάδι που … Συνεχίστε να διαβάζετε Αλέξανδρος Τσαγκαρέλλης | Το Πρώτο Ταξίδι.

#77 | Μένουμε σπίτι και γράφουμε | Μαρία Μαυρουδή

  Ο απρόσμενος επισκέπτης Ένας απρόσμενος επισκέπτης αποφάσισε να κάνει την εμφάνισή του στη ζωή μας εδώ και μερικές ημέρες. Ένας εχθρός με το όνομα κορονοιός που έχει βάλει στοίχημα να καταστρέψει τους ανθρώπους σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Χαίρεται όταν τους βλέπει  δυστυχισμένους, όταν  χάνουν … Συνεχίστε να διαβάζετε #77 | Μένουμε σπίτι και γράφουμε | Μαρία Μαυρουδή.

#75 | Μένουμε σπίτι και γράφουμε | Ειρήνη Πυλαρινού

  Πολλοί νόμιζαν ότι είχε έρθει το τέλος του κόσμου, λίγοι ήξεραν ότι αρχίζει μια νέα αρχή Πολλοί νόμιζαν ότι είχε έρθει το τέλος του κόσμου, λίγοι ήξερα ότι αρχίζει μια νέα αρχή Έτσι συμβαίνει κάθε φορά που βιώνουμε κάτι ξαφνικό, κάτι αναπάντεχο, πιστεύουμε ότι … Συνεχίστε να διαβάζετε #75 | Μένουμε σπίτι και γράφουμε | Ειρήνη Πυλαρινού.