Ετικέτα: Χριστούγεννα 2021

Εύη Στυλιανίδου | Τα Χριστούγεννα που δεν ήταν και τόσο λαμπερά

Ο μικρός Αλί καθόταν κουρνιασμένος πάνω στο κρεβάτι ενός φτηνιάρικου ξενοδοχείου και περιεργαζόταν όλο τον ξεφτισμένο διάκοσμο. Ήταν τόσο δυστυχισμένος μα και συνάμα τρομαγμένος. Γιατί άφησε το ζεστό του το δωμάτιο με τα τόσο παιχνίδια; Γιατί έπρεπε να φύγουν όλοι μαζί οικογενειακώς από την πόλη … Συνεχίστε να διαβάζετε Εύη Στυλιανίδου | Τα Χριστούγεννα που δεν ήταν και τόσο λαμπερά.

Αντώνης Μπαλασόπουλος | Ο οργανιτζής

Πάνε πολλά χρόνια που στην κεντρική μας πλατεία, όταν οι πιο ευκατάστατοι έβγαιναν για τα ψώνια των Χριστουγέννων, στεκόταν μπροστά απ’ το βιβλιοπωλείο ένας οργανιτζής με τη λατέρνα του και δίπλα του μια μαϊμού ντυμένη σαν χανούμισσα, με μπακιρένια φλουριά που συνόδευαν ηχητικά σαν κρουστά … Συνεχίστε να διαβάζετε Αντώνης Μπαλασόπουλος | Ο οργανιτζής.

Άννα-Μαρία Καραγεώργη | Καθέτως το φως

Τα κίτρινα λαμπιόνια, πιο φτηνά κι από τυρόπιτακρέμονται καθέτως από το κουρτινόξυλοτου αυτοσχέδιου σαλονιούαφιερωμένα ολοκληρωτικά στην αχαλίνωτη βαρύτητασχηματίζουν άξοναμια γραμμή φωτεινή.Το ζευγάρι τους δεν φτούρησεεκείνα, τα πιο χρωματιστάέλαμψαν μονάχα για δυο στιγμέςώσπου διαλύθηκαν στα χέρια μου ατοποθέτητα.Μέρες τώρα, ξυπνώ ρυθμικά, επαναληπτικάκοιτάζω έξω τη θάλασσα, στρώνω … Συνεχίστε να διαβάζετε Άννα-Μαρία Καραγεώργη | Καθέτως το φως.

Αικατερίνη Χριστοδούλου | Σαν χιόνι

Στολισμένοι δρόμοιφωτισμένα πρόσωπαδάχτυλα μπλεγμέναγεμάτες ανάσεςνα χάνονταιστο σκούρο μπλε φόντο του ουρανού. Κι η δική μου να αναζητά διαρκώς τη δική σουνα αφεθεί ξανά στο δικό της ρυθμό -Στο παραλήρημα εκείνο- Στον ταιριαστό χορό τους Κάνει κρύο απόψε.Όχι, έξω.Μη γελιέσαι. Εδώ. Στην ψυχή μου. Η Αικατερίνη … Συνεχίστε να διαβάζετε Αικατερίνη Χριστοδούλου | Σαν χιόνι.

Νίκος Μάντζιος | Η καταχνιά (απόσπασμα)

Κάθε που έβλεπαν την ομίχλη να ζώνει το χωριό έτρεχαν να κλειστούν στα σπίτια τους. Όταν αυτή απλώνονταν, μαντάλωναν πόρτες και παράθυρα παρότι εκείνον τον καιρό δεν το ’χαν για συνήθειο να αμπαρώνονται μήτε κι όταν διάβαιναν οι αντάρτες – κι όλο και κάποιον θα … Συνεχίστε να διαβάζετε Νίκος Μάντζιος | Η καταχνιά (απόσπασμα).

Συμώνη Κατραμάδου | Έρως και ψυχή (απόσπασμα)

«Δορκάς, ξημέρωσε; Άνοιξε το παράθυρο.»«Τώρα κυρά. Πάρε την εσάρπα σου μην κρυώσεις.» Ένοιωσα το λεπτό μάλλινο ύφασμα να γλιστρά πάνω στους ώμους μου. Ανακάθισα για να μπορέσει να με τυλίξει. Μετά άναψε το λυχνάρι. Το φως της φλόγας έριξε απόκοσμες σκιές στο γερασμένο πρόσωπό της. … Συνεχίστε να διαβάζετε Συμώνη Κατραμάδου | Έρως και ψυχή (απόσπασμα).

Παρασκευή Χατζή | Dear Santa

Μια ευχήΈνα γράμμαΧιόνιαΛαμπιόνιαΣτολίδιαΓέλια, ξεφωνητάκι άλλα τόσα μυστικά.Χαμόγελα, αγκαλιέςκι άλλες τόσες λιχουδιές. Κι εσύ,ο αγαπημένοςμικρών και μεγάλωνπάντα διαφαίνεσαιαπό το πουθενά,ας πούμε μαγικά.Μέσα στον Χριστουγεννιάτικοουρανόεκεί μπροστά από άλλοένα φεγγαρόφωτο. Λένε…πως τα Χριστούγεννα είναικάπως μελαγχολικά,πως τότε είναι που ανοίγουνοι ουρανοίκαι κάθε ευχή συναντάτον τελικό σκοπό της. Λένε ακόμη … Συνεχίστε να διαβάζετε Παρασκευή Χατζή | Dear Santa.

Κώστας Τσιούφης | απολογισμός

τώρα που λιγοστεύουνετου χρόνου οι ανάσεςμια κόλλα πάρτε χαρτίκαι γράψτεγια όλους αυτούς που αγαπήσατεγι αυτούς που νιώσατε οργήμπορεί και μίσος πόσες φορές χαρήκατε με αδιόρατες μικρές χαρέςπόσες φορές σας τύλιξε βαθιάμια λύπη άφατηοδυνηρήπόσες φορές τον λάθος δρόμο πήρατεκαι πόσες τον σωστό βάζει διαγώνισμα η ζωή … Συνεχίστε να διαβάζετε Κώστας Τσιούφης | απολογισμός.

Μάγδα Παπαδημητρίου – Σαμοθράκη | Όλα είναι μισά…

Κόκκινα λαμπιόνια μισάαναβοσβήνουν στο χριστουγεννιάτικο δέντρο,που με μισή καρδιά φόρεσε τα γιορτινά.Έτσι, για το καλό,Να πούμε πως έχουμε γιορτή.Στα πρόσωπα τα χαμόγελαείναι αφανή,χάνονται μέσα από την πορτοκαλίτης γιορτής τη μάσκα.Η χειραψία γίνεται αγκωνιά,αφού το αντισηπτικό σκέπασε τη ζεστασιά.Το τραπέζι στολίστηκε λειψό,Άλλες χρονιές, δεν χωρούσαμε στη … Συνεχίστε να διαβάζετε Μάγδα Παπαδημητρίου – Σαμοθράκη | Όλα είναι μισά….

Μαίρη Φλώρου | Ο πρωτοχρονιάτικος λαχνός

«Εεεε… μάνα», «Εεεε… Λένη, αδελφή που είστε;»Κάπως έτσι με την δυνατή φωνή της να ακούγεται στη στροφή του χαλικόδρομου, κατέφθανε κάθε χρόνο δυο μέρες πριν την Πρωτοχρονιά, η θεία μας η Αθηναία στο χωριό. Τη λέγαμε «Αθηναία» στην οικογένεια, γιατί ήταν η μόνη από τις … Συνεχίστε να διαβάζετε Μαίρη Φλώρου | Ο πρωτοχρονιάτικος λαχνός.

Αχιλλέας Φιστουρής | Αλληλούια

Ανοιξιάτικες διαδρομέςκαλοκαιρινέςφθινοπωρινές διαδρομέςχειμωνιάτικες,αφήνουν πάντα αποτύπωμαστον τόπο και το χρόνο.Και μια ανήλια ανατολήμε τρεμάμενες αναλαμπέςσ΄ αυτό το λίγο που ανασκιρτά.Όλα εκεί μόνο όλα εκεί,μήπως κι ανασάνει η ελπίδα Ένα νήμα στον άνεμο ριγμένο,μια απόκοσμη μελωδίακαι τα απομεινάρια παλιάς ζωής,σε φωνές που μεσουρανούνΑλληλούια Ο Αχιλλέας Φιστουρής γεννήθηκε στην Καλλιμασιά … Συνεχίστε να διαβάζετε Αχιλλέας Φιστουρής | Αλληλούια.

Μαρία Αθανασοπούλου | Το αγγελούδι

Τα χρόνια είχανε αρχίσει να βαραίνουνε στους ώμους της. Τα άσβηστα κεράκια που είχε μπροστά της όλο και λιγοστεύανε. Οι καιροί, οι καταστάσεις, η αντικανονική κανονικότητα που βίωνε, η αποστασιοποίηση, ο διάχυτος ατομισμός που τροφοδοτούσε ο διαχωρισμός των ανθρώπων σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους, οι γυναικοκτονίες … Συνεχίστε να διαβάζετε Μαρία Αθανασοπούλου | Το αγγελούδι.

Γιώργος Πολυμενάκος | Γιορτινό τραπέζι

Επιτέλους, οι ετοιμασίες για το γιορτινό τραπέζι έφτασαν το τέλος τους. Όλα είναι έτοιμα. Η πολυνησιακή σούπα, τα δύο διαφορετικά είδη σαλάτας, τα ορεκτικά, τα δύο διαφορετικά κρέατα, το απαραίτητο σουφλέ ζυμαρικών, τα γλυκά, τα κρασιά, τα ποτά και ένα καλό πορτ για το τέλος, … Συνεχίστε να διαβάζετε Γιώργος Πολυμενάκος | Γιορτινό τραπέζι.

Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Προσευχή στον Αι-Βασίλη

Sir, cold… Sir, cold…Είκοσι πόντους το χιόνι Αγκόνα-Ρώμη. Όλες οι πόρτες κλειστές, νύχτα, βαθιά νύχτα. Οι άνθρωποι, παραμονές Χριστούγεννα αγαπούν το χιόνι. Το χαζεύουν πίσω από το στολισμένο θαμπό τζάμι, στη θαλπωρή του αναμμένου τζακιού. Ένας αγαθός Άι-Βασίλης σκαρφαλωμένος στα κλωνάρια του έλατου. Παίζει με … Συνεχίστε να διαβάζετε Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Προσευχή στον Αι-Βασίλη.

Δημήτρης Στατήρης | Μπλε σπίθα

Ήρθαν τα πρώτα Χριστούγεννα χωρίς εκείνη, χωρίς κανέναν. Νύχτωνε. Έξω το χιόνι στροβιλιζόταν και έπεφτε πάνω στις σκεπές, στα δέντρα, στους δρόμους. Άναψαν τα φώτα, η πόλη χλόμιασε. Κούρνιασες στην πολυθρόνα, το τζάκι έκαιγε. Τρεμόπαιζαν οι σκιές πίσω απ` τα κάδρα και τις κορνίζες. Παιδιά, … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Στατήρης | Μπλε σπίθα.

Τάκης Π. Πιερράκος | Κέρινη φλόγα

Φλόγα κεριού χορευτικήη απελπισμένη ύπαρξη.Πάλλεται, Κύριε, πάλλεταιΑνάμεσα σε δυο πνοέςΤρέμει… να σβήσει. Φλόγα κεριού χορευτικήη πονεμένη ύπαρξη.Ζητά κουράγιο και απαντοχήΤρεμίζει, Κύριε, πάλλεταιΠάνω στην Άγια Σου μορφήΑντιλαμπίζειΣε δυο πνοές ανάμεσαΤρέμει… να ζήσει. [Χριστούγεννα 2021)] Ο Τάκης Π. Πιερράκος είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου … Συνεχίστε να διαβάζετε Τάκης Π. Πιερράκος | Κέρινη φλόγα.

Βασίλης Μέγας | Το κυκνοκάραβο

Αυτό που πρόκειται να σας διηγηθώ είναι μια απίστευτα αληθινή ιστορία φαντασίας, η οποία ξεκινάει σ’ ένα μαγικό μέρος βόρεια από δω, αρκετά μακριά από αυτή τη γη. Δεν θυμάμαι πια πού είναι, αλλά μπορώ να σας πω με σιγουριά πως, αν είχατε την δυνατότητα … Συνεχίστε να διαβάζετε Βασίλης Μέγας | Το κυκνοκάραβο.

Μιρέλλα Μπούτζα | Το στολίδι

Πρώτα, το πρόσεξε ο πατέρας. «Τι είναι αυτές οι γραμμές στο μέτωπό σου;»Έμοιαζαν με ρυτίδες. Γκρι χρώματος και απαλές, σχεδόν ανεπαίσθητες, διακρίνονταν με δυσκολία. Πλησίασα τον καθρέφτη. Άνοιξα διάπλατα τα μάτια. Ναι. Ήταν εκεί. Την επόμενη μέρα το πρωί φαίνονταν πιο έντονα και την επόμενη … Συνεχίστε να διαβάζετε Μιρέλλα Μπούτζα | Το στολίδι.

Γκέλη Ντηλιά | Βιτρίνες εορτών

Βιτρίνες στολισμένες με επιθυμίεςπου άγγελοι κατεβάζουν Χριστουγεννιάτικακαι δαίμονες τις κλέβουν στη διαδρομή.Βιτρίνες θανατηφόρες, ζωογόνεςπου εκπέμπουν SOS στα θέλω μας,άλλοτε σώζουν την ημέρακαι άλλοτε παίρνουν ζωές σε περιτύλιγμα,ανάλογα με τη περίσταση.Βιτρίνες που εν αγνοία μαςθα αποβούν μοιραίες,που εξαρτώνται από ένα επιφώνημα αποδοχής ή όχιτης επιλογής του … Συνεχίστε να διαβάζετε Γκέλη Ντηλιά | Βιτρίνες εορτών.

Δημήτρης Φιλελές | Επιλογή

Παραμονή Χριστουγέννων. Πάντα μόνος, σταθερά, από επιλογή. Ρούφηξε βιαστικά τον πρωινό καφέ, ντύθηκε, βγήκε για ψώνια. Στον δρόμο αντάλλαξε κάμποσες τυπικές καλημέρες και ευχές μέχρι να φτάσει στον φούρνο της γειτονιάς. Πολυκοσμία και γιορταστική οχλαγωγία. Έφτασε επιτέλους η σειρά του∙ μια φρατζόλα ψωμί, μερικά γλυκά … Συνεχίστε να διαβάζετε Δημήτρης Φιλελές | Επιλογή.